Ինչպե՞ս կարելի է բացատրել այն բռնության կիրառումը, որը չի ճանաչում ո՛չ իրավունք, ո՛չ արդարություն, և որի պատճառով անպաշտպան ազգերը սրատվում, իսկ բռնավորները հաղթանակի դափնիներով են պսակվում։
Վեհափառ Հայրապետի ու 6 բարձրաստիճան հոգևորականների «գործով» մեղադրող դատախազներից մեկն Արամ Արամյանն էր՝ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ և Արդարադատության առաջին դասի խորհրդական։
Հայաստանի հանրապետական կուսակցության (ՀՀԿ) Գործադիր մարմնի անդամ, ԱԺ նախկին պատգամավոր Հայկ Մամիջանյանը լրագրողների հետ զրույցում ասաց, որ այս պահին մեր ազգային ամոթն է տեղի ունենում:
Եթե առաքյալի այս խոսքերը կյանքի վերջնական հունձքի կամ վերջին դատաստանի ակնարկ համարենք, սխալ մեկնած չենք լինի, քանի որ խիղճն ու բանականությունը ևս ձայնակցում են առաքյալի խոսքին և հիշեցնում, որ մեր ցանած սերմերի հաշվետվության օրն ուշ թե շուտ գալու է: Արդյո՞ք խորհում եք այս հունձքի, հաշվետվության մասին: Ինչքա՜ն տարբեր կլիներ մեր կյանքը, եթե աչքի առջև շարունակ ունենայինք առաքյալի այս պատգամը:
Ի՞նչ է բնությունը՝ էակների, զորությունների և աշխարհների այս ընդարձակ ու ահեղ ամբողջությունը, որ երբեմն խռովում, երբեմն հուզում, երբեմն հափշտակում և հիացնում է մեր երևակայությունը: Բնությունն ի՞նչ է ասում, ի՞նչ է տալիս մեզ. մա՞հ, թե՞ կյանք: Անշուշտ դա կախված է նրանից, թե ինչ տեսանկյունից ենք այն դիտարկում կամ ինչպես ենք մեկնում:
168 TV-ի «Զառան հարց ունի» հաղորդման շրջանակում հյուրընկալվել էր հանրային գործիչ, վավերագրող և իրավապաշտպան Հովհաննես Իշխանյանը։
Սիրո զգացումը «կրողների» շա՛րքը մտնենք, և թող սե՛րը լինի մեր գործը, մեր փառքը, երջանկությունը, բնությունը, մեր իսկությունն ու, վերջապես, մեր կյանքը, որպեսզի այդպիսով նմանվենք Միածին Որդի Հիսուս Քրիստոսին, որին վայել է փառք ու պատիվ հավիտյանս. ամեն:
Վշտի ու սգի ժամանակ ավելի վեհ ու վսեմ «արտահայտություն» չեմ կարող երևակայել, քան լռությունն է: Սաղմոսերգուն իր դառը տառապանքի ու կսկծալի ցավի ամենապերճախոս «արտահայտությունն» է համարում լռությունը՝ մի քանի պարզ բառերով ու զգայուն շեշտադրումներով ասելով. «Լուռ եղա և չբացեցի բերանս, որովհետև Դու արեցիր»:
168 TV-ի «Զառան հարց ունի» հաղորդաշարի հյուրը կինոռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր Հովհաննես Գալստյանն է։
Երկինքն ու երկիրը բավական չեն այդ Աստծուն պարունակելու համար, սակայն Նա զբաղվում ու հետաքրքրվում է Իր արարածներով, քայլ առ քայլ հետևում է մեզնից յուրաքանչյուրի շարժումներին, խորհուրդներին և ծրագրերին, այնպես որ ամեն ոք կարող էր նաև հետևյալն ասել, թե՝ «Ո՜հ, Աստված հատկապես ու միայն ինձնո՛վ է զբաղվում և Իր ուշադրությունը միմիայն ինձ վրա է սևեռել»:
«Մարդիկ» հաղորդաշարի շրջանակներում վերականգնող ճարտարապետ Արա Զարյանի հետ զրուցել ենք «Սյունյանց աշխարհի բերդերը» գրքի, Հառիճավանք վանական համալիրի Սբ․ Աստվածածին եկեղեցու մուտքի վերնամասում գտնվող որմնանկարի (13-րդ դ.) ամրակայման ու մաքրման աշխատանքների մասին։
Ամառային և քաղաքական հանգստի պայմաններում Հայաստանում տեղի են ունենում առաջին հայացքից իրար հետ կապ չունեցող, բայց իրականում դիալեկտիկորեն կապված գործընթացներ: «Ժողովրդավարական բաստիոնի» պիտակով ավտորիտար երկրում մեծ թափով ընթանում է մասնավոր սեփականության պետականացման գործընթաց:
«Պրեսսինգ» հաղորդաշարում Սաթիկ Սեյրանյանի հյուրը ՀՀ գյուղատնտեսության նախկին փոխնախարար, գյուղատնտես Աշոտ Հարությունյանն է:
Առանց չափազանցելու կարող եմ ասել, որ մենք մեր կյանքն անցկացնում ենք մեր նմաններին դատելով։ Մենք առավոտից մինչ երեկո նստում ենք դատավորի աթոռին ու մեր առջևով հերթով անցկացնում ենք բոլոր ամբաստանյալներին՝ ամենամտերիմ անձանցից սկսած մինչև այնպիսի անձինք, որոնք ղեկավարում են ազգի ճակատագիրը:
168 TV-ի «Զառան հարց ունի» հաղորդաշարի հյուրը հեղինակ-կատարող Լիլիթ Բլեյանն է։
«Պրեսսինգ» հաղորդաշարում Սաթիկ Սեյրանյանի հյուրը քաղտեխնոլոգ Նարեկ Մալյանն է:
Վերջին մի քանի օրերի ընթացքում մայրաքաղաքի տարբեր հատվածներից հեռացվում են Ապրիլյան և 2020 թվականի 44-օրյա պատերազմների ժամանակ նահատակված տղաների գրաֆիտե նկարները։
«Պրեսսինգ» հաղորդաշարում Սաթիկ Սեյրանյանի հյուրը քաղաքագետ Անուշ Սեդրակյանն է։
Սրբերի հիշատակությունն անխախտ պահենք մեր սրտերում և երկյուղով անցնենք խաչի ճանապարհը, որպեսզի չապականեք մեր մարմնի տաճարը, որն ի սկզբանե ստեղծված է՝ Սուրբ Հոգու տաճար լինելու համար: Մշտապես հիշենք, որ սրբերը մարդկանց օգնելու աստվածային շնորհ են ստացել, և նույնիսկ մարդկային գիտակցությանն անելանելի թվացող իրադրությունը կարելի է հանգուցալուծել սրբերի նշխարներին մաքուր սրտով մոտենալու ու նրանց բարեխոսությունը խնդրելու պարագայում:
Չտարակուսե՛նք մեր Փրկչի խոսքերի վրա, հավա՛տք ունենանք առ Աստված. «Հավատ ունեցեք Աստծո հանդեպ» (հմմտ. Մրկ. ԺԱ 22): Հավատացե՛ք, որ որոմը իրապես պիտի ոչնչանա, բայց Աստծո՛ւն թողեք այն ոչնչացնելու հոգսը: Այն որոմ կարծված վշտերն ու ցավերը, որ մեր կյանքի փորձություններն են եղել և արցունք են հոսեցրել մեր աչքերից, հավատացե՛ք, որ Աստծու կողմից կվերափոխվեն ուրախության ու ցնծության, քանի որ, ասում եմ ձեզ. «Ովքեր ցանում էին արտասուքով, ցնծությամբ պիտի հնձեն» (Սղմ. ՃԻԵ 5):
Այսօրվա քարոզովս կուզեի խոսել աստվածասերների վայելած բարիքի մասին։ Առաքյալն ասում է, որ Աստված գործակից պիտի լինի բոլոր նրանց, այսինքն՝ նրանց հետ պիտի լինի, ովքեր սիրում են Աստծուն։ Այս բնաբանը և բացատրությունը լսողներից ոմանք, թերևս, ճշմարիտ համարեն ասածս, ուրիշները գուցե ծիծաղեն ու ծաղրեն, ոմանք նույնիսկ ասածներս կարող են կարծել իբրև միամիտներին ուղղված մի խոսք միայն՝ զուրկ հիմնավոր և ստույգ ճշմարտություն լինելուց։
Երբեք մի՛ նախանձեք այլոց երջանկությանը, քանի որ այդ երջանկությանն անպայմանորեն մի փորձություն է կցորդված: Մի՛ նայեք այլոց արտաքին երջանկությանը, մի՛ դատեք արտաքինից: Տեսե՛ք, թե որքա՜ն եք սխալվում, երբ տարվում եք՝ ձեր վիճակը միշտ ուրիշների վիճակի հետ համեմատելով: Ջանացեք սիրե՛լ այն համեստ կյանքը, որը դուք ձեր ձեռքով եք կառուցել: Մի՛ փափագեք ուրիշի վիճակը, քանի որ բոլոր վիճակներին էլ մի խաչ է կապված, և նախընտրելին, անշուշտ, պիտի լինի ձե՛ր խաչը:
Իրենց վսեմությամբ առանձնահատուկ կերպով աչքի ընկնող սուրբգրային մեծասքանչ խոսքեր կան, որոնց մոտենալ կարելի է միայն խորունկ երկյուղածությամբ և զգուշությամբ՝ այն քարոզչական լեզվով մեկնաբանել փորձելու նպատակով։ Քարոզչի այս երկյուղի անհրաժեշտությունը մանավանդ Պողոս առաքյալի ներշնչյալ խոսքերի հանդեպ կրկնակի է շեշտվում, քանի որ մեծ առաքյալը հաճախ իր հոգու ողջ թափով և ուժգնությամբ երկրից՝ երկինք վերանալով, իր հայացքի պարզությամբ և կրոնական հանճարի վեհությամբ խորասուզվում է աստվածային սիրո խորքերը և սքանչելիորեն սուրբ խորհուրդները զննելով՝ վար է իջնում այդ բարձրություններից ու կամենում է իր հայտնություններին հաղորդակից դարձնել նաև իր եղբայրներին։
Եկեղեցին հավաքական մի ուժ, միության մի կենտրոն է եղել ազգի համար։ Այն մեզ համար եղել է հայրենիք, եղբայրասիրություն ներշնչող մի վայր, վշտաբեկ սրտի համար մխիթարության մի ապաստարան և դուռ՝ հույսով լեցուն երկնքի։ Ուրիշ որտե՞ղ կարող ենք այնչափ ուժ և ապահովություն զգալ, որչափ եկեղեցու մեջ։ Որտե՞ղ կարող ենք լսել հայրենիքի ձայնն ու մեր նախահայրերի խոսքերը, եթե ոչ՝ եկեղեցում։ Այստե՛ղ, այս սուրբ կամարների ներքո է, որ մեր նախնիները խոսում են մեզ հետ, ոգևորում ու գոտեպնդում են մեզ մեր տկարացումների ժամանակ։
Չգիտեմ՝ պատկերացնո՞ւմ եք այն ծանր ու վտանգավոր դրությունը, որում գտնվում էր Հիսուս այս ուշագրավ խոսքն արտասանելիս։ Հարկ է, որ այս մասին փոքր-ինչ բացատրություններ տամ։ Իսրայելի քաղաքական մթնոլորտը շատ մռայլ ու խառնաշփոթ էր. հրեաները չէին հանդուրժում հռոմեական տիրապետությունը։ Սրան հակառակ, սակայն, ժողովրդի մեջ մի խմբավորում կար, որը համակիր էր հռոմեական տիրապետությանը և որն իր ներքին, զորեղ միջոցներով զորավիգ էր լինում Օգոստոսի և Տիբերիոսի աշխարհակալ քաղաքականությանը։
Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը լրատվամիջոցների խմբագիրների հետ հանդիպմանն անդրադարձել է մի շատ կարևոր հարցի՝ ո՞րն է համարվում քաղաքականությամբ զբաղվել և եկեղեցին այնտեղ գործ չունի, և որտեղ եկեղեցին պարտավոր է լինել:
Այսօր Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը մի շարք լրատվամիջոցների խմբագիրների հետ հանդիպմանն անդրադարձել է իր դեմ հարուցված քրեական գործին, որը, բնականաբար, քաղաքական ճնշման գործիք է:
Սուրբ Մկրտությունը հոգևոր ծնունդ է, որը տեղի է ունենում եկեղեցու արգանդից՝ Սուրբ Ավազանից: Կնքահայրը Հայ Եկեղեցում համարվում է հոգևոր հայր: Լույս աշխարհ բերող ծնողը պատասխանատվություն է կրում իր զավակի դաստիարակության համար, որ արժանի զավակ լինի: Հոգևոր հայրը պատասխանատվություն է կրում Աստծո առջև, որպեսզի մկրտվողը ճշմարիտ քրիստոնյա դաստիարակվի:
«Սովորե՛ք ինձնից, որ հեզ եմ և սրտով խոնարհ» (Մատթեոս 11:29): Այդ ճշմարտությունը կրելով մենք դրսևորում ենք նման վարքագիծ: Եկեղեցուց դուրս գալիս դեմքով դեպի Սուրբ Խորանը շրջվելը հարգանքի և խոնարհության նշան է»:
«Պրեսսինգ» հաղորդաշարում Սաթիկ Սեյրանյանի հյուրը քաղաքագետ, «Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ Ստեփան Դանիելյանն է։