#ՔՊ

Ընտրություններից առաջ քաղաքական իշխանությունը գյուղացիներին սիրաշահելու հերթական նախընտրական ծրագիրն է պատրաստվում իրականացնել։ Քաղաքական ակնկալիքներով՝ բյուջեից կրկին փող կբաժանեն։ Խոսքն 900 մլն դրամի կամ շուրջ 2,5 մլն դոլարի մասին է։

ՔՊ-ական իշխանությունը վերջին մի քանի տարիներին այլասերում է Հայոց ցեղասպանության նկատմամբ պետական ու հանրային վերաբերմունքը՝ իդիոտիզմի հասնող իդեոլոգիական մակարդակում Հայոց ցեղասպանության մեղքը բարդելով… ցեղասպանված հայ ժողովրդի վրա:

ՔՊ-ի իշխանության շարունակության դեպքում բոլոր այդ ծրագրերն առավելագույնը վերածվելու են Հայաստանն այրող խարույկի կրակի կպչանների:

Թփթփացնելու են՝ «հիբրիդային պատերազմի դեմ պայքարում» նրա աննկուն ջանքերի համար: Չնկատելով ջանքերը, որոնցով հիբրիդային պատերազմի թիրախ հռչակված հյուսիսային

Ո՛չ այն ժամանակ, ոչ՛ էլ այսօր այդ վտանգավոր հայտարարությունը հասկանալու մանդատ ու պատասխանատվություն ունեցողները չէին/չեն հասկանում, որ դա հայտարարություն էր պետության վերջնական լուծարման մասին: Այն պարզ պատճառով, որ առանց էլիտաների՝ պետություն չի կարող լինել՝ ըստ դասագրքային կանոնի: ՔՊ-ն՝ զբաղեցնելով վերնախավի նոմինալ դերը, անցած տարիներին ոչ միայն չփորձեց կամ փորձեց, բայց չկարողացավ իրական վերնախավ դառնալ, այլև տիրապետելով քարոզչաֆինանսական ռեսուրսներին՝ կազմաքանդեց ոչ միայն ու ոչ այնքան՝ եղած քիչ թե շատ էլիտաները, այլ վերնախավի գաղափարն ի բնե:

Դեռ Երևանից ավտոերթ կազմակերպելու, մարդկանց բերման ենթարկելու ու դրա միջոցով Գյումրիի Վարդանանց հրապարակում «Վարչաբենդի» համերգին մարդաշատության տպավորություն ստեղծելու՝ Նիկոլ Փաշինյանի ջանքերը հօդս ցնդեցին այնպես, որ երեկոյան արդեն խայտառակ ձախողված փաշինյանական համերգի ձայնը երևի դեռ հնչում է Գյումրիի ավագանու ընտրություններում պարտված ՔՊ-ի թեկնածու Սարիկ Մինասյանի և Շիրակի մարզպետ Դավիթ Առուշանյանի ականջներում, որոնց ուսերին էր դրված Վարդանանց հրապարակի լեցունությունն ապահովելու «սուրբ պարտականությունը»:

ԿԳՄՍ նախարարությունն օրերս դարձյալ երկու դրամաշնորհ է հատկացրել ՔՊ-ական պատգամավորի ամուսնու տնօրինած Կինոյի հիմնադրամին։ Առաջին դրամաշնորհի չափը  43 միլիոն 454 հազար դրամ է՝ որպես «Թանկարժեք տղաներ» խաղարկային լիամետրաժ ֆիլմի արտադրության նպատակով ներդրումների մասնակի վերադարձ։

«Բոմժացում», «շուն-շանգյալ», «կրծքերի զբաղվածություն», «քաբաբիկներ»… ահա այսպիսի բառակույտով է ավելացել ՔՊ-ի նախընտրական բառացանկը։ Նիկոլ Փաշինյանն ու իր թիմը նաև Կառավարության ԱԺ նիստերի ժամանակ են ընդդիմության նկատմամբ հակաքարոզչության կրակը վառ պահում։

Եթե ընդդիմության կոնսոլիդացիա տեղի չունենա, իշխող ՔՊ-ն անհաղթելի է։ ՔՊ-ին ընտրություններում «ուտելու» միակ տարբերակը դա է։ Այսպիսի կարծիք հայտնեց 168TV-ի «Ռեվյու» հաղորդաշարի եթերում Ադրբեջանի հարցերով փորձագետ, սոցիոլոգ Արմինե Ադիբեկյանը՝ խոսելով Հայաստանում կայանալիք խորհրդարանական ընտրությունների հնարավոր արդյունքների և սոցիոլոգիական հարցումների տվյալների մասին։

Միայն այդ դեպքում հասարակությունն ամեն օրվա հետ պետությունը ճշմարտություն բռնաբարողներին թողնելու փոխարեն՝ կարող է գնալ նրանց հետևից, ովքեր գործնականում ցույց կտան, որ իրենց նպատակը ոչ թե մանդատն է, այլ ՔՊ-ին մանդատից զրկելը:

Իշխող կուսակցության կողմից առաջարկվող Հայաստանի Հանրապետության արտաքին անվտանգության հայեցակարգը կառուցված է որոշակի տրամաբանությամբ և ունի նորմատիվ ամբողջականություն։ Այն խարսխված է միջազգային լեգիտիմության, տնտեսական փոխկապվածության, կանխատեսելիության, խաղաղության օրակարգի և պաշտպանական բարեփոխումների համադրության վրա։ Սակայն հենց այս կառուցվածքի մեծապես դոկտրինալ բնույթով է պայմանավորված առաջարկի խոցելիությունը։

«Դասեր» հաղորդաշարում Դավիթ Սարգսյանի հյուրերը քաղաքագետ, սահմանադրագետ Վարդան Պողոսյանն ու Սահմանադրական դատարանի աշխատակազմի նախկին ղեկավար Էդգար Ղազարյանն են։

Առաջիկա ընտրությունները քաղաքական գաղափարախոսությունների, ռազմավարությունների ու ծրագրերի հետ գրեթե կապ չեն ունենալու: Այս ընտրությունները տեսակային ընտրություններ են: Մարդիկ ընտրելու են կա՛մ Հայաստանի գունավոր քարտեզի մակետով փաթեթավորված ադրբեջանական պարտադրանքը՝ ի դեմս ՔՊ-ի, կա՛մ քվեարկելու են դա թույլ չտալու համար իրական թվացող ցանկացած այլ առաջարկի օգտին:

Կուսակցական քարոզարշավի անվան տակ, վերջին շաբաթներին Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորությամբ մարզերի փողոցները չափչփող ՔՊ-ականներն ուր գնում՝ թոշակների բարձրացումն ու առողջության ապահովագրությունն էին մտցնում քաղաքացիների աչքը։

Եվ եթե հաշվի առնենք, որ 2026 թվականի մարտի 26-ին Փաշինյանն ակնարկում էր հետախուզական և ոչ հետախուզական տվյալներ ունենալու մասին, կարող ենք ենթադրել, որ Արցախի հայաթափման Բաքվի գործողություններից առաջ նրա հնչեցրածը զուտ գնահատական չէր, այլ հստակ տեղեկություն և զգուշացում:

Նախընտրական ողջ մթնոլորտն ու ընդդիմության մեծ մասի քարոզչական օրակարգը կառուցված է հունիսի 7-ին իշխանափոխության՝ համարյա արդեն իսկ կայացած փաստ լինելու թեզի շրջանառության վրա։ Այնպես չէ, որ դա ուղղակի դատարկ կարգախոս է։

ԱԺ «Պատիվ ունեմ» խմբակցության ղեկավար Հայկ Մամիջանյանը քիչ առաջ կարճ տեսաուղերձ է հրապարակել Բրյուսելից, որտեղ արդեն ավարտվել է Հայաստանի խորհրդարանի և Եվրոպայի խորհրդարանի համագործակցության ձևաչափի հերթական նիստը, որի ընթացքում ընդունվել է հայտարարություն։

Նրանց ընտրական առաջարկն ընդունելով՝ մարդիկ թույլ են տալու, որպեսզի ավտոբուսային խրախճանքը շարունակվի, պայմանով, որ դրանից հանրությանը նետված սննդային մնացորդները թափվելու են պլպլան ասֆալտին։

Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտի տնօրեն Էդիտա Գզոյանին Նիկոլ Փաշինյանի ուղղակի  ցուցումով աշխատանքից ազատելը՝ տոտալիտար համակարգին բնորոշ այլանդակություն լինելուց բացի, վկայում է մեկ այլ՝ կոնկրետ այս դեպքի հետ կապ չունեցող երևույթի մասին:

Էդգար Ղազարյանն ու Դավիթ Սարգսյանը «Երկու ճակատ» պոդկաստի հերթական թողարկմանը քննարկում են տարածաշրջանային պատերազմի թոհուբոհում՝ վարչախմբի անհաղորդ կեցվածքը, ՔՊ-ի մարզային քարոզարշավը, նաև՝ ընդդիմադիր հիմնական դերակատարների ուրվագծումը, և այդ համապատկերում՝ ուժերի միասնականացումն ու առաջիկա ընտրություններում ՔՊ-ին պարտության մատնելու հանձնառության իրականացումը։

Նիկոլ Փաշինյանի ու ՔՊ-ի կողմից պետության բռնազավթման մասին գնահատականները մնում են հռետորաբանության հարթությունում: Մարդիկ դրանք ընկալում են որպես լղոզված որակումներ՝ չգնահատելով պետության բռնազավթման վտանգավորությունը: Պետության բռնազավթումը որևէ խմբի կողմից պետական ինստիտուտների նկատմամբ վերահսկողության հաստատումն ու դրանց ծառայեցումն է սեփական  նպատակներին: Այն, ինչ կատարվում է Հայաստանում: Օրինակները՝ մեկը մյուսից ցայտուն:

«Պրեսսինգ» հաղորդաշարում Սաթիկ Սեյրանյանի հյուրը քաղաքագետ, ԱՄՆ Լիհայի համալսարանի պրոֆեսոր Արման Գրիգորյանն է։

Խորհրդարանական ընտրությունների շեմին կանգնած ՔՊ-ի պարագլուխը փորձում է բացատրել իրեն ուղղված ամենատարածված մեղադրանքին՝ խոսքի և գործի, խոսքի և խոսքի  անհամապատասխանությունը։ Մարդիկ նրան անվանում են ստախոս՝ հիշեցնելով 2018-ից առաջ և հետո հնչեցրած բազմաթիվ խոստումներ, որոնք կա՛մ չեն կատարվել, կա՛մ հնչեցրել է նախկինում ասածին հակառակ խոսք։ Պատին դեմ տված ստախոսին թվում է, թե գտել է իրեն արդարացնող բանաձևը՝ աշխարհը փոխվում է, և քաղաքական գործիչն էլ պետք է փոխվի, այլապես կոչնչանա («կարժանանա դինոզավրի ճակատագրին»)։

Առավել ռացիոնալ է թվում 1-ին եւ 2-րդ վարկածների համադրությունը՝ իմիջային բեռնաթափում գումարած իրավական զգուշավորություն։ Սա նշանակում է, որ  վարչապետը գիտակցում է իր

Իշխանամուտից ի վեր՝ տարբեր պաշտոնյաներ առիթ ու հարթակ բաց չեն թողնում խոսելու տնտեսական ձեռքբերումների մասին, որոնցից մի քանիսը Նիկոլ Փաշինյանը, սովորության համաձայն, կոչում է աննախադեպ։

«2021թ. էլ բոլոր աշխարհաքաղաքական կենտրոններն աջակցում էին Փաշինյանին, բայց ինքը ստացավ ընտրության իրավունք ունեցողների ձայների ընդամենը 26%-ը: Այսինքն՝ Փաշինյանը չի հաղթել, այլ պարտվել է ընդդիմությանը: Եթե մարդիկ գնային ընտրության, Փաշինյանը չէր վերընտրվի: Նույնը լինելու է հունիսին: Ընդդիմությունը պետք է այս ուղղությամբ աշխատի»,- ասաց ԱԺ նախկին նախագահը:

Այսօր լրանում է ղարաբաղյան շարժման 38-ամյակը: 1988 թվականի փետրվարի 20-ին խորհրդանշորեն թվագրվող ղարաբաղյան/արցախյան շարժումը նորանկախ Հայաստանի Հանրապետության սկզբնապատճառն է, որը հիմա այս ՔՊ-ական խմբակի կողմից հայտարարված է սխալ, հակապետական, հակաինքնիշխան, հակահայկական:

Նախընտրական քարոզչության պաշտոնական մեկնարկը Հայաստանում տրված չէ, բայց իշխանությունները վաղուց այն մեկնարկել են։ Բացի այն, որ կառավարության նիստերն է Նիկոլ Փաշինյանը վերածել քարոզչական հարթակի, հիմա էլ Ազգային ժողովի ՔՊ խմբակցությունն է «անցել գրոհի»։ «Բերման են ենթարկում» նախարարներին ու այնպիսի պաթոսով են գովաբանում նրանց աշխատանքը, կարծես այլ մոլորակում ենք ապրում ու չենք տեսնում, թե ինչ է կատարվում Հայաստանում։

Նախորդ խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ ՔՊ-ն խոստացել էր մինչև 2026թ. կենսաթոշակի միջին չափը դարձնել 61 հազար դրամ։ Վերջին տվյալներով՝ միջին կենսաթոշակը Հայաստանում ընդամենը 49 հազար դրամ է՝ 12 հազար դրամով պակաս, քան խոստացել էին։

Իշխանությունն ամեն ինչ անում է, որ ապատիայի մթնոլորտն ավելի խորանա։ Հայ Առաքելական եկեղեցու դեմ այս պայքարը և արժեքների դեգրադացիան մարդկանց մեջ զզվանք են առաջացնում այս ամբողջ իրականության նկատմամբ, և անտարբերությունն ավելի է խորանում։ Փաշինյանն ասում է՝ մենք, կամ ոչ ոք, հետևաբար՝ ոչ թե եկեք ու ընտրեք, այլ՝ մի՛ եկեք տեղամասեր։ Նա մի միջավայր է ստեղծում, որ ժողովրդի մեջ նողկանք առաջանա ընտրական իրականության նկատմամբ, և իրենք թքած ունենան այս ընտրությունների վրա։