«Նիկոլի ամերիկյան երազախաբությունը». թեմատիկ զրույց՝ Էդգար Ղազարյանի հետ
The Washington Post-ը հրապարակել է սյունակագիր Դեյվիդ Իգնատիուսի հոդվածը, որը նվիրված է Արցախի նախկին պետնախարար Ռուբեն Վարդանյանին։
Նիկոլ Փաշինյանի «Քաղաքացիական պայմանագիր» (ՔՊ) կուսակցությունն ամեն քայլափոխի այնքան է խախտում հնարավոր ու անհնարին բոլոր օրենքներն ու իրավական կարգավորումները, որ թվում է՝ արդեն զարմանալ նույնիսկ հնարավոր չէ, բայց երբեմն այնպիսի արտառոց բաներ են տեղի ունենում, որ չարձանագրելն անհնարին է:
Հերթական հոդվածիս վերնագիրը կարդալով՝ ոմանք գուցե տարակուսեն` մտածելով, թե ինչո՞ւ եմ շուտասելուկ հիշեցնող այդ տառակույտից սկսում իմ հերթական հեռակա շփումը հարգարժան ընթերցողի հետ։
«Պրեսսինգ» հաղորդաշարում Սաթիկ Սեյրանյանի հյուրն «Ամերիկյան հետազոտությունների հայկական կենտրոնի» ղեկավար, ԱՄՆ քաղաքականության հարցերով փորձագետ Սուրեն Սարգսյանն է։
«Ասում են՝ պատերազմ եք ուզում. ո՛չ, չենք ուզում, բայց Նիկոլի բերած խաղաղությունն էլ չենք ուզում։ Արցախում էլ հիմա խաղաղություն է, բայց հայ չկա։ Ալիևին իր ուզածը տվեց, Էրդողանին էլ՝ իր ուզածը, տակը Հայաստան չի մնալու, այնպես որ, թող իր իրերը հավաքի, գնա տուն, տեսնենք, Հայաստանը մնո՞ւմ է, թե՞ ոչ։ Հայաստանի թիվ մեկ սպառնալիքը նիկոլիզմն է՝ Ալիևին և Էրդողանին հավասար սպառնալիք»,- խոսքը եզրափակեց Էդուարդ Շարմազանովը։
168.am-ի «Թրիգեր» հաղորդաշարի հյուրը պատմական գիտությունների թեկնածու, թյուրքագետ Վարուժան Գեղամյանն է:
«Նիկոլ Փաշինյանը քաղաքական առումով այլևս փակուղու մեջ է, նա հայտնվել է իր իսկ հյուսած թակարդում և ուստի անում է ցայտնոտային քայլեր, որոնք ավելի են վատթարացնում ոչ միայն իր, այլև, ցավոք, Հայաստանի վիճակը»,- 168TV-ի «Ռեվյու» հաղորդման ընթացքում շեշտեց Զոհրաբյանը՝ վկայակոչելով միջազգային տարբեր կենտրոնների վերլուծություններ՝ 2025-ին Հայաստանի նկատմամբ Ադրբեջանի կողմից ագրեսիայի կանխատեսումներով:
Նիկոլ Փաշինյանը «Խաղաղության բոլոր նախադրյալներն առկա են» վերտառությամբ հոդված է հրապարակել, որտեղ կան ձևակերպումներ, որոնց վրա ցանկանում ենք ուշադրություն հրավիրել:
«Անմիջապես ուղերձը հասել էր Թրամփին, հետո պատասխանը եկել էր Արամ Առաջին կաթողիկոսին, որ կաջակցի, որպեսզի տղաները Բաքվից հետ վերադառնան։ 2-3 օրվա ընթացքում արձագանք եղավ, բայց 4,5 տարի ՀՀ իշխանությունը մեր տղաների համար որևէ բան չի արել։ Ես միշտ ասել եմ, որ մեր տղաների ամբողջ գործերը մնացել են փակ դռների հետևում, որևէ բան չեն անում։
«2020թ. սեպտեմբերի 30-ին կայացած Անվտանգության խորհրդի արտահերթ նիստի մասին հաղորդագրությունը և նշված նիստի գաղտնազերծված արձանագրությունը հասանելի են Անվտանգության խորհրդի կայքում»:
Հայաստանի տնտեսության խոշորագույն ընկերությունը` Քաջարանի կոմբինատը, որը և տնտեսական, և սոցիալ-հոգեբանական ռազմավարական ահռելի նշանակություն ունի Հայաստանի և, մասնավորապես, Սյունիքի համար, ավելի քան մեկ շաբաթ է՝ պարապուրդի է մատնված:
Ամիսներ առաջ նա խոստովանեց, որ 2018թ. սխալվեց՝ հանրությունից թաքցնելով իր անձնական համոզմունքն Արցախի պահպանման աննպատակահարմարության վերաբերյալ։ Օրերս էլ Վաշինգտոնում հայ համայնքի ներկայացուցիչների հետ հանդիպմանը նա հռչակեց, որ 2020թ. պատերազմում կրած պարտությունը թույլ է տալիս ամրացնել Հայաստանի ինքնիշխանությունը։
«Այլընտրանքային նախագծեր խումբը» ներկայացնում է ՀՀ նախկին արտգործնախարար Արա Այվազյանի հոդվածը
Տնտեսության վերաինտեգրումը դժվար ու երկար պրոցես է, որը քաղաքական հետաքրքրությունների ու որոշումների, անձնական կապրիզների, սրան-նրան ինչ-որ բան ապացուցելու հետ քիչ կապ ունի։ Քանի դեռ մեր տնտեսությունն այս վիճակում է, անիմաստ է հույսեր փայփայել, որ ԵՄ շուկաներում տնտեսական ինտեգրացում կարող է լինել։
«Դասեր» հաղորդաշարում Սաթիկ Սեյրանյանի հյուրերը երգիչ-երգահաններ Լիլիթ Բլեյանն ու Դավիթ Ամալյանն են։
«Լևոն Տեր-Պետրոսյանի, Ռոբերտ Քոչարյանի և Սերժ Սարգսյանի կողմից Փաշինյանին ներկայացված պահանջը, այն է` բանակցային փաստաթղթերի հրապարակման պահանջը պետք է լինի իմպերատիվ։ Թող հրապարակի` ինչ է բանակցվել նախկինում, փաստաթղթերով, ինչ է բանակցել նա 2018-ից հետո: Միայն այդպես կպարզվի ճշմարտությունը։ Հայաստանի 3 նախագահներն էլ պահանջում են հրապարակել, իսկ Նիկոլ Փաշինյանը պատրաստ չէ դրանք հրապարակել, որովհետև իրականում նա խաբել է մեր ժողովրդին, չի ասել՝ ինչ է ստացել ու ինչ է բանակցել»
Այսօր էլ՝ այն, որ ընկերությունը հայտնվել է հարկադիր կանգառի վիճակում, մեծ ոգևորություն է առաջացրել Ադրբեջանում։ Կոմբինատի գործունեության այս դադարն առիթ է տվել ևս մի անգամ շահարկելու թեման, ինչը տեղի է ունենում, այսպես կոչված՝ «Զանգեզուրի միջանցքի» ու Սյունիքի հետ կապված ադրբեջանական նկրտումների վերջին շրջանում նկատվող ակտիվացումների պայմաններում։
Ներքին գործերի նախարարության ավելի մեծ թվով ծառայողներ այսուհետ, աշխատավարձից բացի, կստանան հավելավճարներ։
5 ամինոլևուլինաթթու փորձել ենք համակցել գլիկոգլիցերոլիպիդի հետ, քանի որ 5 ամինոլևուլինաթթու ֆոտոզգայուն միացություն է և կիրառվում է ֆոտոդինամիկ թերապիայի և ֆոտոախտորոշման մեջ։ Համակցումը բարձրացրել է գլիկոգլիցերոլիպիդի հակաքաղցկեղային պոտենցիալ ազդեցությունը։
«Էդմոն Մարուքյանն իմ համաքաղաքացին է։ Վանաձորյան այդ ողջ թնջուկի մեջ, երբ սազանդարների միջոցով ասում էին՝ քաղաքապետը հողեր է օտարել, ի՜նչ քաղաքական գործընթաց, որևէ մեկը չի ասում, որ ինձ ճաղերի հետևում պահելով՝ ճաղերի հետևում են պահել նաև Վանաձորի կառավարումը։ Որևէ մեկը չի ասում, որ այդ գործընթացի արդյունքում տապալվել է Վանաձորի կառավարումը»։
«Ցեղասպանությունը հանցագործություն է մարդկության դեմ․ դա միայն հայերի դեմ չէր։ Լեմկինի կոնցեպտը դա է։ Եթե սա դառնում է ընդամենը Հայաստանի հարց, կորցնում է իր նշանակությունը։ Դա էր պատճառը, որ ցեղասպանության հարցը ժամանակին մեր քաղաքական օրակարգի մեջ՝ որպես առաջնահերթություն, չէր դրվում։ Մենք դա չդարձրինք քաղաքականության հարց, բայց հարցը տեղափոխեցինք բարոյական հարթություն»։
«Ես չեմ կարող այս ամենին չհավատալ ու չստեղծագործել, որքան էլ իրականությունը դառը լինի, ու ես հասկանամ այդ իրականությունը։ Եթե մի օր չհավատամ Արցախ վերադարձին, այդ միացյալ Հայաստանին, չգիտեմ, թե ինչ կլինի, որովհետև ինձ մանկուց այդպես են սովորեցրել, որ Հայաստանն իմ հայրենիքն է, և առաջին բանաստեղծությունը, որ հայրս ինձ սովորեցրել է՝ «Ես իմ անուշ Հայաստանի»-ն է։ Ես Արցախը չեմ դիտարկում առանձին, ես ավելի մեծ երազանք ունեմ՝ դա միացյալ Հայաստանն է։ Ես հավատում եմ, որ եթե ոչ ես, ապա իմ 3 որդիները տեսնելու են միացյալ Հայաստանը, և ոչ միայն տեսնելու են, այլև դրա համար պայքարելու են»,- ընդգծեց մեր զրուցակիցը։
Հաճախ հանդիպող հիվանդություններից է երիկամների կիստան։ Որքանո՞վ է այն վտանգավոր, ինչպե՞ս է բուժվում։ Այս և այլ հարցերի շուրջ զրուցել ենք «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնի օնկոուրոլոգիական բաժանմունքի ղեկավար Արման Ծատուրյանի հետ։
«Ես, լինելով Հայաստանի հանրապետական կուսակցության (ՀՀԿ) անդամ, ընդդիմադիր դաշտի հետ իմ շփումները, իմ քաղաքական հայացքները երբեք չեմ տարել քաղաքապետարան, որովհետև հասկանում էի՝ Վանաձորի քաղաքապետարանն այդ վայրը չէ, այլապես վայր կդնեի մանդատս, դուրս կգայի փողոց՝ պայքարի: Իսկ ինձ ասում էին՝ չառաջադրվես: Ինչո՞ւ չառաջադրվեմ, ես լավ քաղաքապետ եմ եղել»,- «Պրեսսինգ» հաղորդաշարում ասաց քաղբանտարկյալ, Վանաձորի ընտրված քաղաքապետ Մամիկոն Ասլանյանը՝ անդրադառնալով իր հետ կապված քրեական վարույթին ու կալանավորմանը:
Մինչ համատարած թանկացումների, իշխանությունների նախաձեռնած հարկերի ու տուրքերի, վճարների ավելացումների, ցածր եկամուտների պատճառով ժողովուրդը գնալով աղքատանում է, տնտեսական ակտիվությունը թուլանում է, բանկերն արագորեն հարստանում են։ Հարստանում են՝ բարձր պահելով վարկային տոկոսադրույքները։
«Հիմա Նիկո՞լն էր իր հոր տանը նման մեքենա տեսել, թե՞ Աննան, ճոխ-ճոխ ապրում են հիմա։ Տեսել ենք, էլի, իրենց տունը, պատերին գրած ու ջնջած, երևի սևագիր չեն ունեցել։ Եկեք Շիրակի մարզ, մտեք ցանկացած գյուղ, տեսեք՝ ինչ է կատարվում, այդ վիճակի մասին որ խոսում ես, ասում են՝ քաղաքականությամբ ես զբաղվում։ Վերջը սրանք այնքան «դավադիտ» կանեն, որ, իրոք, մտնենք քաղաքականություն ու ասենք՝ եկեք այստեղ, իսկականից, զզվացրեցիք, թողեցիք»։
«Քո երկրի ղեկավարն այն աստիճանի է դելեգիտիմացվել միջազգային հանրության աչքերում, մարդիկ տեսնում են՝ ինչ է այստեղ տեղի ունենում: Դրա համար սպասել, որ Փաշինյանի հետ ինչ-որ մեկը նստի ու լուրջ հարցեր քննարկի, ուղղակի միամիտ բան է: Փաշինյանն անսկզբունքային մարդ է. նրան ոչ ոք լուրջ չի վերաբերվում ու չի վերաբերվելու, հատկապես՝ Թրամփը»:
«Հասել ենք այն աստիճանի, որ Հայաստանի ղեկավարը չի հասկանում, օրինակ, 30-ականների և 50-ականների Խորհրդային Միության քաղաքական համակարգի առանձնահատկությունները։ 30-ականներին գործ ունեինք ամբողջատիրական պետության հետ, որտեղ որևէ տեսակետ արտահայտելը հետապնդվում էր։ Ցեղասպանության թեմայի վերաբացումը տեղի ունեցավ «ձնհալի» օրոք՝ նախախրուշչովյան և խրուշչովյան շրջափուլում»,- ամփոփեց Սուրեն Սուրենյանցը:
Պաշտպանության նախարարության ռազմական հակահետախուզության բաժնի նախկին պետ, գնդապետ Պայքար Ղալումյանը հիշում է՝ 1980-ական թվականներին ադրբեջանցիները գալիս և բնակվում էին Հայաստանի տարածքներում՝ Վերին Աքսիպարայում և հարակից տարածքներում. մի տարի իրենք էին գալիս, մյուս տարի՝ բերում էին իրենց բարեկամներին, հաջորդ տարի այդ տարածքներում թաղում էին իրենց հարազատներին՝ կամաց-կամաց այդ տարածքները դարձնելով ադրբեջանական բնակչությամբ գյուղեր։
