«Ներկայի շատ հարցեր հասկանալու համար պետք է հետահայաց գցենք բրոնզի դար, որովհետև այն ժամանակ տեղի են ունեցել համանման շատ երևույթներ՝ ճգնաժամեր, քաղաքական հարցեր, պատերազմներ, բանակցություններ, առևտուր, մշակութային կապեր և այլն»:
Թեհրանը անցնում է նոր՝ առավել կոշտ մարտավարության
18-19-րդ դարերում Շուշին ձևավորվել էր՝ որպես ոչ միայն Արցախի, այլև ամբողջ տարածաշրջանի տնտեսական, մշակութային և արհեստագործական կարևորագույն կենտրոններից մեկը։ Քաղաքի բազմազան արհեստները, զարգացած առևտրական հարաբերությունները և լայն միջազգային կապերը վկայում էին նրա տնտեսական բարձր մակարդակի մասին։ 19-րդ դարում Շուշին արդարացիորեն համարվում էր աշխարհին հայտնի առևտրական, մշակութային և արհեստագործական կենտրոն, որի տնտեսական ակտիվությունն ու մշակութային կենսունակությունը կարևոր դեր էին խաղում ոչ միայն Արցախի, այլև ողջ տարածաշրջանի զարգացման գործընթացում։
Նախատեսված է նաև, որ երկրում հայտարարվել է 40-օրյա սուգ Խամենեիի մահվան կապակցությամբ։
Նա շեշտեց, որ Իրանը Հայաստանի համար կենսականորեն կարևոր ճանապարհներից մեկն է՝ հատկապես այն պատճառով, որ Հայաստանի սահմանները Թուրքիայի և Ադրբեջանի հետ փակ են․
Հաղորդումը ստացվել է հագեցած և ընդգրկել է հարցերի լայն շրջանակ՝ աշխարհակարգի գլոբալ տրանսֆորմացիայից մինչև տարածաշրջանային
Դրանք, գիտեք, հիշեցնում էին ճոճանակ՝ երբեմն՝ վերև, երբեմն՝ ներքև։ Բայց Բաքուն միշտ հետաքրքրված է եղել «Հյուսիս-Հարավ» նախագծով, և, ասենք, Ադրբեջանը փորձել է չվատացնել Իրանի հետ հարաբերությունները որոշակի կետերից այն կողմ։ Մենք նույնիսկ
«Անցել են շանտաժի լեզվին, որ իբր՝ եթե չընտրվեն, անկախություն չի լինի։ Արդեն անկախությունն էլ են հանել աճուրդի։ Նման ամբարտավանություն և խուժանություն ոչ մի իշխանության օրոք չի եղել։ Երևան քաղաքում որ վարչական շրջան մտնես, ամբողջը քանդած է։ Փոսերի մեջ ընկնող վարորդներն էլ ոչ մի փոխհատուցում չեն ստանում։ Տիգրան Ավինյանին, որ այնտեղ վեր ընկած է, դատի տվեք, պահանջեք վնասների հատուցում»:
Արդյո՞ք այստեղ չկա բարոյականության հետ կապված խնդիր, երբ միևնույն է՝ զինվորի մահ ունենում ենք, ինչո՞ւ չէ՝ գործարքի հոտ, ինչպես 44-օրյա պատերազմից առաջ, ժամանակը ցույց կտա:
Այս կոնֆիգուրացիան առավել քան բխում է ԱՄՆ գեոտնտեսական շահերից՝ Ասիայի տնտեսական աճի զսպում, ԵՄ-ի՝ ամերիկյան հեղուկացված գազի մատակարարումներից կախվածության կտրուկ
Երբ ընդունվեց նոյեմբերի 9-ի հայտարարությունը, և դա համարվեց իբր դրական քայլ, սարսափելի էր, քանի որ Արցախն այդպիսով հայտնվեց պատանդի կարգավիճակում։
ԳԱԱ Արևելագիտության ինստիտուտի նախկին տնօրեն, ակադեմիկոս, թուրքագետ Ռուբեն Սաֆրաստյանի գնահատմամբ՝ 2 վտանգ կա, նախ կարող է այս հակամարտության ռեգիոնալիզացում տեղի ունենա, քանի որ Իրանն արդեն ավիահարվածներ է հասցրել արաբական մի շարք երկրների, որտեղ տեղակայված են ամերիկյան ավիաբազաները, կան նույնիսկ զոհեր։ Երկրորդ վտանգն ավելի իրական է թվում։
168․am-ի հետ զրույցում ռուս ռազմաքաղաքական վերլուծաբան Ալեքսանդր Խրամչիխինն ասաց, որ չնայած տևական սպառնալիքներին, Իրանի համար պատերազմն անսպասելի սկսվեց՝ բանակցային գործընթացի կիզակետում, կողմերի շփումների ընթացքում, ինչն այս բանակցությունները լիարժեք տապալում է, փակելով դուռը բանակցությունները վերսկսելու հնարավորության առջև։ Նրա խոսքով, դատելով հարվածների աշխարհագրությունից և ընդհանուր առմամբ՝ ավելի լայն քաղաքական միտումներից, այս հարձակումը վաղուց ծրագրված բնույթ էր կրում։
Տարածաշրջանը եռում է․ Իրան-Իսրայել-ԱՄՆ պատերազմի մասին արդեն պաշտոնական հայտարարություններ են, իսկ Հայաստանում իշխանությունները նախընտրական աժիոտաժի մեջ են։
Ըստ քաղաքագետի, տուրբուլենտ իրավիճակներում միշտ էլ այն երկրները, որոնք անվտանգության տեսակետից շատ խոցելի են, հայտնվում են լրացուցիչ ծանր ավտանգային ռիսկերի ճնշման տակ։
Իրանի նկատմամբ իսրայելա-ամերիկայն հարվածները պետք է դիտարկել ոչ միայն ռազմական-անվտանգային, այլ նաև՝ գեոտնտեսական հարթությունում։ Այս չափման մեջ գլխավոր հարցը էներգետիկ հոսքերի վերահսկումն է և դրանց միջոցով գլոբալ ազդեցության վերաձևավորումը։
«Քո ղեկավարած պետությանը սահմանակից բարեկամական երկրում պատերազմ է, որի վրա հարձակվել է աշխարհի գլխավոր գերտերությունը՝ անկանխատեսելի ու նույնիսկ աղետալի հետևանքներով»:
Իսրայելը կանխարգելիչ հարված է հասցրել Իրանին, հայտարարել է Իսրայելի պաշտպանության նախարար Իսրայել Կացը, փոխանցում է Channel 12-ը, փոխանցում է rbc.ru-ն։
Միևնույն ժամանակ, նախագահ Թրամփը կրկին հայտարարել է, որ չի բացառում Իրանի դեմ ռազմական գործողությունները, եթե բոլոր տեսակի բանակցությունները ձախողվեն:
Առավել ռացիոնալ է թվում 1-ին եւ 2-րդ վարկածների համադրությունը՝ իմիջային բեռնաթափում գումարած իրավական զգուշավորություն։ Սա նշանակում է, որ վարչապետը գիտակցում է իր
Երեք ամիս անց կայանալիք խորհրդարանական ընտրություններում ոչ թե մեխանիկական, թվային, այլ իրական փոփոխություն արձանագրելու միակ հնարավորությունն այս համընդհանուր «էսքեյփիզմի» կանխումն է: Այդ հնարավորությունը նվազում է ամեն օրվա հետ, որովհետև ձեռնտու չէ ընտրական ցիկլի մասնակիցներից որևէ մեկին:
«Փաշինյանի հայտարարածը, թե մենք միանում ենք Ադրբեջանի էներգետիկ համակարգին, նշանակում է, որ մենք այսուհետ պետք է գազ և հոսանք ստանանք Ադրբեջանից։ Սա ակնհայտորեն նշանակում է մեր նախկին մատակարարների մերժում, որոնցից մենք ստանում ենք մեր էներգետիկ համակարգի՝ գազի, հոսանքի, նավթամթերքի 76 %-ը։ Մենք մեր դաշնակցից երես ենք թեքում, փոխարենը՝ ԵԱՀԿ-ում ԱՄՆ-ի դեսպանը հայտարարում է, թե Հայաստանը պետք է պատրաստ լինի մի քանի ցուրտ ձմեռ անցկացնելու»:
Անհրաժեշտ է, վերջիվերջո, հասկանալ, որ ընդդիմության միավորումը ոչ թե քաղաքական, այլ պարզապես ազգի փրկության խնդիր է: Լինելով ինքնաբավ
«Ռեվյու»-ի հարցին՝ ինչպե՞ս կպատասխանեիք Ալիևին, որն Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարությանը համեմատում է նացիստական հանցագործների հետ, Լարիսա Ալավերդյանը պատասխանեց.
Էդգար Ղազարյանն ու Դավիթ Սարգսյանը «Երկու ճակատ» պոդկաստի հերթական թողարկմանը քննարկում են Փաշինյանի հերթական նախընտրական «ընտրակաշառքը»՝ թոշակներն ապրիլի 1-ից բարձրացնելու խոստումը, այն դեպքում, երբ հենց ինքն էր մեկ-երկու ամիս առաջ հիմնավորում թոշակները բարձրացնելու անհնարինությունը, ավելին՝ մեղադրում թոշակառուներին, թե իբր նրանք ավել փողը ծախսելու ճիշտ ձևը չգիտեն։
Անցած տարեվերջին Իրանի հոգևոր առաջնորդի խորհրդականը հայտարարել էր, թե TRIPP-ը նույն «Զանգեզուրի միջանցքն» է, և Թեհրանն ի սկզբանե դեմ է եղել նախագծին:
Եկեղեցականաց դասը և ներկա հավատավոր ժողովուրդը աղոթք բարձրացրեցին առ Աստված կոտորածի ենթարկված անմեղ հայորդիների հոգիների խաղաղության և հանգստության համար։
Թուրքագետ Մուշեղ Խուդավերդյանի խոսքով՝ Պոլսո պատրիարքը չի կարող կարող լինել այդ աթոռին՝ առանց Թուրքիայի իշխանությունների հաստատման։
«Մեր մոտ» ասելով` Հայաստանը նկատի ունեն, կռիվն էլ, որի մասին խոսում են, 44-օրյա պատերազմն է»:
