«Այդ տեսակը «ոչ մի տեղացի» է` պարզապես իր մոտ չի ստացվել, որ հնարավորինս շտապ և առհավետ լքի Հայաստանն ու Երևանը…»․ Կարեն Ճշմարիտյան
ՀՀ Էկոնոմիկայի նախկին նախարար Կարեն Ճշմարիտյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․ «Ընդհանրապես, «հին երեվանցի», «իսկական երեվանցի», «բնիկ երեվանցի», կամ պարզապես «երեվանցի» հասկացություններն ինչ-որ պահից սկսեցին մեծամասամբ նույնացվել (սովետի վերջին տարիներից) փնթի, ճպռոտ ու քնաթաթախ աչքերով, առանց սափրվելու, սանրվելու և լվացվելու տնից դուրս եկող, հնմաշ ջինսով ու մաշված կեղտոտ բոթասներով, սարսափելի ժլատ, ուրիշի հաշվին ուտող խմող, սրա-նրա ունեցվածքը հաշվող, անաղուհաց, ուտող-ուրացող, նախանձ, անհայրենիք, քաղքենի, անթասիբ, մի քիչ ռուսախոս, հիմա արդեն ծռմռված անգլերեն բառեր մեջբերող, անհայտ տեղերում գիշերող, բայց բացառապես բոլոր թեմաներով դատարկաբանող ու բամբասող որոշ «արվեստի գործիչ» համարվողների հետ:
Պապլավոկում ու Չորրորդում, կամ Թեմուրնոցում ու Կազիրյոկում առավոտից իրիկուն սրա-նրա հաշվին էժան գինի, կամ կոֆե խմելն ու «խալխի» սիգարետը ծխելը, Չարխի «հայաթից» երեխա ժամանակ հոլ առնելն ու տրամվայից թռչելը՝ նույնպես լիարժեք «երեվանցի» կոչվելու հետ ոչ մի կապ չունի։
Երեվանցին, դա այն հայն է, որը Երևանում բանվոր է եղել, ուսուցիչ, շինարար, ինժեներ, իրավագետ, դիվանագետ, առևտրական, գիտնական ու դասախոս, կոմպոզիտոր ու դերասան, և այլն, կառուցել ու շենացրել է մեր քաղաքը, և ըստ արժանվույն ներկայացրել է մեր հայրենիքն ու մեր մայրաքաղաքը ողջ աշխարհում:
Թե չէ` այդ տեսակն ի՞նչ «երեվանցի»:
Այդ տեսակը «ոչ մի տեղացի» է` պարզապես իր մոտ չի ստացվել, որ հնարավորինս շտապ և առհավետ լքի Հայաստանն ու Երևանը…»:
