Օրերս առանձին հրապարակմամբ՝ «Հայկ Սարգսյանի բացահայտումների քաղաքական շարժառիթները. Ինչո՞ւ նա չի պահանջում 44-օրյայի զեկույցի հանրայնացում, ինչո՞վ էր զբաղված նրա եղբայրը պատերազմի օրերին» վերտառությամբ հոդվածով անդրադարձել էինք ՔՊ-ական պատգամավորի՝ ՀՀ պաշտպանության նախարար Սուրեն Պապիկյանին ուղղված մեղադրանքներին:
Ինչու իշխանափոխությունից հետո բանակում «սնունդ օպերացիայով» տարված և արցախյան դիրքերում խմելու ջրի հարց լուծող Փաշինյանն այսօր չի այցելում զորամասեր, մարտական հենակետեր և հետաքրքրվում՝ ծառայություն, մարտական հերթապահություն կազմակերպելու համար ի՞նչ պայմաններ են ստեղծված, արդյո՞ք ֆիզիկական պատրաստության համար կան բավարար պայմաններ, հատկապես այսօր գործող ատեստավորման համակարգի դեպքում:
Փաստորեն այն, որ պատերազմի մեջ գտնվող երկիրը, արդեն մի քանի ամիս է՝ չունի ՀՀ ԶՈՒ ԳՇ հետախուզության գլխավոր վարչության պետ, և այն ղեկավարվում է պաշտոնակատարի մակարդակով, դա չի վտանգում երկրի անվտանգությունը, այդ թվում՝ հակառակորդին ինչ-ինչ ենթադրություններ անելու առիթ տալով, բայց որ պետք է թույլատրելիի սահմանում պատասխանեն, թե ո՞րն է պատճառը, հիշում են պետության անվտանգության մասին:
