Ֆրանսիայում Մակրոնի վարկանիշը հասել է հակառեկորդի․ նրա աշխատանքին հավանություն է տալիս ընդամենը 16%-ը
Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնի հավանության վարկանիշը իջել է ռեկորդային ցածր մակարդակի․ նրա գործունեությունը դրական է գնահատում ֆրանսիացիների ընդամենը 16%-ը՝ հուլիսի 21%-ի դիմաց։ Այդ մասին վկայում է Ipsos bva-CESI-ի հարցումը, որը հրապարակվել է սեպտեմբերի 12-ին Tribune Dimanche-ի պատվերով, տեղեկացնում է Le Figaro-ն։
Մակրոնի աշխատանքի բացասական գնահատականների բաժինը երկու ամսում աճել է յոթ տոկոսային կետով և հասել 81%-ի։ Նույնիսկ Renaissance, MoDem և Horizons կենտրոնամետ կուսակցությունների կողմնակիցների շրջանում նախագահին աջակցում է հարցվածների միայն 53%-ը։
Զուգահեռաբար նվազում է նաև վարչապետ Սեբաստիեն Լեկորնյուի ժողովրդականությունը։ Նրա աշխատանքը դրական է գնահատում ֆրանսիացիների 20%-ը՝ հուլիսի 27%-ի դիմաց։
Միևնույն ժամանակ ներքին գործերի նախարար Ժերալդ Դարմանենը պահպանում է ամենահայտնի նախարարների վարկանիշի առաջին տեղը․ նրա աշխատանքը դրական է գնահատում հարցվածների 38%-ը։ Նրան հաջորդում են ներքին գործերի նախարար Լորան Նյունեսը՝ 25%-ով, և Եվրոպայի ու արտաքին գործերի նախարար Ժան-Նոել Բարոն՝ 12%-ով։
Հարցումը նաև ցույց է տվել ֆրանսիացիների դժգոհության աճը բոլոր այն քաղաքական գործիչների նկատմամբ, որոնց հարցվածներին առաջարկել էին գնահատել որպես հավանական նախագահներ։ Ընդ որում, միտումը ազդել է տարբեր քաղաքական ուժերի ներկայացուցիչների վրա։
Այսպես, հարցվածների 70%-ը հայտարարել է, որ դժգոհ կլիներ Ժան-Լյուկ Մելանշոնի ընտրվելուց (+5 տոկոսային կետ), 61%-ը՝ Մարին Տոնդելյեի (+8), 52%-ը՝ Ռաֆայել Գլյուքսմանի (+6), 60%-ը՝ Գաբրիել Ատալի (+12), 53%-ը՝ Բրյունո Ռետայոյի (+6) և 52%-ը՝ Մարին Լը Պենի (+5) ընտրվելուց։
Էլ ավելի են վատացել Էդուար Ֆիլիպի ցուցանիշները։ Ֆրանսիացիների բաժինը, որոնք դժգոհ կլինեին նրա նախագահ ընտրվելուց, միանգամից աճել է 12 տոկոսային կետով և հասել 57%-ի։ Միևնույն ժամանակ նրանց բաժինը, ովքեր ուրախ կլինեին նրա հաղթանակից, կրճատվել է չորս կետով՝ հասնելով 19%-ի։
Այսպիսով, նոր քաղաքական սեզոնի նախաշեմին հարցումն արձանագրում է ֆրանսիացիների ընդհանուր դժգոհության աճը ինչպես երկրի գործող ղեկավարությունից, այնպես էլ այն հիմնական գործիչներից, որոնք դիտարկվում են որպես նախագահական ընտրություններում հնարավոր թեկնածուներ։
