Եվ եթե հաշվի առնենք, որ 2026 թվականի մարտի 26-ին Փաշինյանն ակնարկում էր հետախուզական և ոչ հետախուզական տվյալներ ունենալու մասին, կարող ենք ենթադրել, որ Արցախի հայաթափման Բաքվի գործողություններից առաջ նրա հնչեցրածը զուտ գնահատական չէր, այլ հստակ տեղեկություն և զգուշացում:
«…Առաջ եկանք մինչև այստեղ, հիմա կանգնած ենք, խաչմերուկ կա այնտեղ՝ Կիրովաբադի խաչմերուկը: Այս մասում կանգնած ենք, որ իրենք իրենց ժողովուրդը հանեն»:
«Քարե երազներ» վեպում Աքրամ Այլիսլին ականատեսների աչքերով հանգամանորեն նկարագրել է 1919 թվականին Ագուլիսում ադրբեջանցիների կազմակերպած հայկական ջարդերը, ինչպես նաև՝ 1988-1990 թթ. Սումգայիթում ու Բաքվում իրագործված ադրբեջանական վայրագությունները:
22 տարի առաջ այս օրը՝ 2004 թվականի փետրվարի 19-ին, Բուդապեշտում ՆԱՏՕ-ի «Գործընկերություն հանուն խաղաղության» ուսումնական դասընթացներին մասնակցող ադրբեջանցի սպա Ռամիլ Սաֆարովը քնած ժամանակ կացնահարել էր ՀՀ ԶՈՒ սպա Գուրգեն Մարգարյանին:
Դեկտեմբերի 24-ին Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը Ստեփանակերտում բացել է «Հաղթանակի զբոսայգի»։
2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի 5-րդ տարելիցի օրը՝ սեպտեմբերի 27-ին, Նիկոլ Փաշինյանը ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի 80-րդ նստաշրջանին իր ելույթում անդրադարձել է Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի խոսույթին՝ ասելով, թե այն դուրս է բանակցային պայմանավորվածություններից:
Այսօր 2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի 5-րդ տարելիցն է, և Հայաստանի քաղաքական և ռազմական ղեկավարությունը «Եռաբլուր» չայցելեց: Խաղաղության օրակարգն է այդպես թելադրում, մարտակոչերն այլևս ակտուալ չեն, խնդիրը կատարված է, առաքելությունը՝ ավարտված:
168.am-ը բազմիցս գրել է, որ Բաքվի համար «Խոջալուի ցեղասպանության» թեման փակված չէ, և, որ Արցախի ռազմաքաղաքական նախկին ղեկավարության «դատավարությանն» այս թեման պարբերաբար քննարկվում է։
Արցախի Հանրապետության արտաքին գործերի նախկին նախարար Դավիթ Բաբայանը Բաքվի բանտից 168.am-ին ընտանիքի միջոցով հեռախոսային ձայնագրություն է փոխանցել, որը ներկայացնում ենք մեր ընթերցողների ուշադրությանն առանց փոփոխության:
ԱԺ «Հայաստան» խմբակցությունը որոշել է շրջանառության մեջ դնել Հայոց ցեղասպանության ժխտումը քրեականացնող օրենսդրական նախագիծ՝ ի պատասխան Թուրքիայից պարտադրվող ժխտողական քաղաքականությանը և գործող իշխանությունների՝ դրան ենթարկվելու փաստին։
«Պրեսսինգ» հաղորդաշարում Սաթիկ Սեյրանյանի հյուրը թյուրքագետ, պատմական գիտությունների թեկնածու Վարուժան Գեղամյանն է։
«Թուրքիան ձգտում է ռազմավարական ինքնավարության, մեծացնում է իր վերահսկողության գոտին Հայաստանում։ Հարավային Կովկասում ինչ անում է, դա համընկնում է Արևմուտքի շահերի հետ։ Ուշագրավ է, որ այն ամենը, ինչ արվում է, արվում է խաղաղության անվան տակ, որը չկա։ Պատերազմից արդեն 4 տարի է անցել, ինչը բավականին ժամանակ էր որևէ հռչակագրային փաստաթուղթ կնքելու համար։ Թուղթը չկա, փոխարենը՝ կա խաղաղության պայմանագրի խայծը և դրանով անընդհատ Հայաստանից տարածքներ պոկելու մարտավարություն»,- ասաց թյուրքագետը՝ նշելով, որ խաղաղություն անունը կրող խայծն իրականում անընդհատ հեռանում է մեզնից, զուգահեռաբար՝ Հայաստանի իշխանությունն Ադրբեջանին և Թուրքիային տալիս է նրանց պահանջածը։
