Սաուդյան Արաբիան կարող է «ցանկացած պահի» ներդրում անել Թուրքիայի KAAN կործանիչի ծրագրում՝ ասում է Էրդողանը
«Փակագիծ» թելեգրամյան ալիքը գրում է. «Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը հայտարարել է, որ Սաուդյան Արաբիան ու Թուրքիան քննարկում են համատեղ ներդրում Թուրքիայի 5-րդ սերնդի կործանիչի՝ KAAN ծրագրում, և այդ ներդրումը կարող է «իրականացվել ցանկացած պահի»¹։
Էրդողանը նշել է, որ կողմերը ստորագրում են պաշտպանական արդյունաբերության համագործակցության «էական» պայմանագրեր և նպատակ ունեն դրանք ավելի խորացնել՝ այդ թվում՝ KAAN-ի շուրջ գործընկերությամբ։
Նախապատմություն․ ինչու է KAAN-ը դարձել Թուրքիայի ռազմարդյունաբերության առանցքային նախագիծ
Թուրքիան սկսել էր 5-րդ սերնդի կործանիչի ուղղությամբ աշխատանքները դեռ 2010-ականներին, սակայն ծրագիրը արագացել է այն բանից հետո, երբ Անկարան դուրս մնաց ԱՄՆ-ի F-35 ծրագրից՝ ռուսական S‑400 համակարգերի գնման հետևանքով։
KAAN-ը բարձրարժեք ծրագիր է, և Անկարան հրապարակայինորեն փորձում է ներգրավել միջազգային գործընկերներ՝ թե՛ ֆինանսական բեռը թեթևացնելու, թե՛ արտադրական շղթան ամրապնդելու համար։
Միջազգային հետաքրքրություն և տեխնիկական «կախվածությունների» հարցը
2025-ի հունիսին հաղորդվել է, որ Ինդոնեզիան պայմանավորվել է ձեռք բերել 48 KAAN կործանիչ՝ մոտ $10 մլրդ գնահատվող գործարքի շրջանակում՝ որոշ բաղադրիչների համատեղ արտադրությամբ։
Ըստ հրապարակումների՝ հետաքրքրություն են ցուցաբերել նաև Քաթարն ու Ադրբեջանը։
KAAN-ի նախատիպերը թռիչք են կատարել 2024-ին՝ ժամանակավորապես օգտագործելով General Electric-ի F110 շարժիչների ընտանիքի տարբերակներ, իսկ թուրքական կողմը հայտարարում է սեփական շարժիչի մշակման մասին։
Մի շարք աղբյուրներ գրում են, որ ԱՄՆ Կոնգրեսում, արտահանման թույլտվությունների մակարդակում առաջացել են արգելակներ KAAN-ի համար նախատեսված շարժիչների հարցում, ինչը կարող է ազդել ժամանակացույցի վրա։
ՓԱԿԱԳԾՈՒՄ { Այս իրադարձությունը ցույց է տալիս պաշտպանական արդյունաբերության միջոցով ձևավորվող նոր փոխկախվածությունները Մերձավոր Արևելքում․ Սաուդյան ներդրումը, եթե կայանա, KAAN-ը կդարձնի ոչ միայն թուրքական տեխնոլոգիական նախագիծ, այլ նաև քաղաքական կապի և ազդեցության լծակ՝ Անկարա–Ռիադ հարաբերություններում։ Միաժամանակ, այն ազդակ է, որ տարածաշրջանի խոշոր երկրները փորձում են բազմազանեցնել սպառազինման աղբյուրները՝ նվազեցնելով կախվածությունը արևմտյան հարթակներից (օր. F-35/F-16) և ամրացնելով սեփական ռազմարդյունաբերական ինքնուրույնությունը։ }»:
