Ալիևը պահանջում է ամբողջ Արցախը, Փաշինյանը համաձայն է
Մյունխենում ամերիկյան պետքարտուղար Բլինքենի միջնորդությամբ Փաշինյանի հանդիպումն Ալիևի հետ, ապա նրանց հրապարակային բանավեճը հերթական կորսված հնարավորությունն էր Հայաստանի և Արցախի համար։
Փակ դռների հետևում Ալիևը Փաշինյանին առաջարկել է ադրբեջանական անցակետ դնել Արցախի մուտքի մոտ, իսկ հայկական կողմից որևէ արձագանք չկա։ Երբ Ալիևն ընդունում է, որ հայկական կողմի նոր առաջարկները քայլ առաջ են, նշանակում է՝ Երևանը համաձայնել է հերթական զիջումներին։
Շատ ավելի ամոթալի ու ստորացուցիչ էր, իհարկե, Փաշինյան-Ալիև բաց քննարկումը։ Ադրբեջանի նախագահը Հայաստանը որակեց որպես ագրեսոր և օկուպանտ պետություն՝ փորձելով հիմնավորել, թե ինչու են հարձակվել Արցախի վրա, իսկ Փաշինյանն այդ թեզը ոչ միայն չօգտագործեց Ադրբեջանի դեմ, այլև մի բան էլ հիմնավորեց Ալիևի պնդումները՝ նշելով, թե նա առաջնորդվում է վրեժով, այսինքն՝ հայերից վրեժ լուծելու առիթ ունի։
Ոչ մի հիշատակում Հայաստանի տարածքների զավթման, ռազմական հանցագործությունների, ռազմագերիների, Արցախում իրականացվող մշակութային ցեղասպանության մասին։ Ասես խոսեր մի երրորդ երկրի ղեկավար։
