Պարտք վերցնելը գուցե վատ բան չէ, եթե այն ուղղված է երկրի տնտեսության զարգացմանն ու կարողությունների ավելացմանը։ Բայց Հայաստանում ո՛չ տնտեսությունն է զարգանում, ո՛չ էլ տնտեսության կարողություններն են ավելանում։ Միայն պարտքն է հսկայական քայլերով մեծանում ու ծանրանում պետական բյուջեի վրա։
Իշխանությունները որոշել են ընտրություններից առաջ հերթական աչքակապությունն անել, այս անգամ՝ պարտքերի հետ կապված։ Փոխել են պետական պարտքի ներկայացման ձևը, որպեսզի թաքցնեն պարտքերի իրական չափը։
Եթե պիտի շահագործվեր Ամուլսարը, ինչի՞ համար էին այն շահարկումները, որոնք շարունակվեցին գրեթե 7 տարի՝ նյութական ու ոչ նյութական հսկայական կորուստներ պատճառելով երկրին։ Այսքանից հետո էլ կառավարությունը պետական բյուջեի հաշվին ստիպված է երաշխիքներ տրամադրել, որպեսզի ընկերությունը կարողանա հայաստանյան բանկերից 150 մլն դոլարի վարկ ներգրավել՝ ներդրումային ծրագիրն ավարտին հասցնելու ու հանքի շահագործումը մեկնարկելու համար։
