Ողջ ողբերգականությամբ հանդերձ, սա օրինաչափ և ինչ-որ իմաստով անխուսափելի ընթացք է, որը պատահում է այն ժողովուրդների հետ, որոնք իրենց աղետներ բերած ուժին առնվազն քաղաքական իմաստով աղբանոց ուղարկելու փոխարեն՝ թույլ են տալիս աշխարհաքաղաքական բրոկերներին հանձնել պետությունն այս կամ այն կողմ տանելու մանդատը:
Հունիսի 7-ի ընտրությունների արդյունքներն ընդդիմությունը չի ճանաչում, ուժերի մի մասը պատրաստվում է դրանք բողոքարկել Սահմանադրական դատարանում: Սրանով Հայաստանի հետընտրական իրականության հարաբերական նորմալությունն ավարտվում է և սկսվում է իշխանության դեգրադացիան, որը որպես հետևանք՝ հանգեցրել է նաև պետության դեգրադացիային: