«Կարող է՝ շատերը չխոսեն, շատերը չարտահայտվեն, շատերը պատերի տակ արտահայտվեն, բայց մարդիկ հիշում են, չէ՞, մենք ինչ ենք ունեցել, ինչպիսի բանակ ենք ունեցել, ինչպիսի հեղինակություններ են եղել, ինչպիսի հնարավորություններ են եղել, ի վերջո՝ զորահանդեսներ են եղել, ի վերջո՝ մարդիկ են ծառայել տարբեր զորատեսակներում, և այլն, և ասել՝ որևէ բան տեղի չի ունեցել, և հանկարծ մենք գնացել ենք, Հնդկաստանից գնումներ ենք արել, գիտեք, դա պարզապես անարգանք է մարդկանց նկատմամբ՝ այդ ափաշքյարա խաբելը, մոլորեցնելը, և, ի վերջո, բանակի մարտունակությունը, հնարավորություններն ու կարողությունները նաև երևում են կոնկրետ գործողությունների ժամանակ»։
«Ասում է՝ սուվերենություն ենք պահում, բայց ճանապարհ ենք տալիս։ Ալիևը քեզ ասում է՝ ա՛յ տղա, էդ ճանապարհը կտաս, չես կարող չտալ։ Ինքն այդ ճանապարհը համաձայնում է տալ և մատուցում է, թե, իբր, երկրի՝ իր տարածքի նկատմամբ սուվերենությունն է պահպանում։ Նիկո՛լ, այո՛, դու տվող ես՝ սուվերեն տվող»,- ասաց Սամվել Նիկոյանը։
