Բանակցային այս հարթակը պրոթուրքական է․ ձեռք բերված պայմանավորվածությունները բխելու են Թուրքիայի ու Ադրբեջանի շահերից․ ադրբեջանագետ
Աբու Դաբիում մեկնարկել է Նիկոլ Փաշինյանի և Իլհամ Ալիևի դեմառդեմ հանդիպումը։ Մինչ այդ՝ հանդիպումը մեկնարկել էր երկու կողմերի ներկայացուցչական կազմերով․ հայկական կողմից հանդիպմանը մասնակցում էին Արարատ Միրզոյանը, Արմեն Գրիգորյանը, Մհեր Գրիգորյանը և Ռուբեն Ռուբինյանը, ադրբեջանականից՝ Ջեյհուն Բայրամովը, Շահին Մուստաֆաևը, Հիքմեթ Հաջիևը, Էլչին Ամիրբեկովը։
Պաշտոնապես նշվում է, որ Նիկոլ Փաշինյանի և Իլհամ Աիլիևի հանդիպումը կայանում է Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղության գործընթացի շրջանակներում։ Ի դեպ, սրան զուգահեռ, իշխանության տարբեր ներկայացուցիչներ այս հանդիպմանն անդրադառնալով՝ մի մարդու պես համացանցային գրառումներով վստահեցրել են՝ «խաղաղություն լինելո՛ւ է», ապա սկսել են պատմել, թե ինչ կարևոր է խաղաղությունը։ Բայց հասկանալի չէ, թե ո՞ւմ են ուղղում այս կոչերը, երբ մինչ օրս ագրեսիա իրականացրած կողմը հենց Ադրբեջանն է եղել։
Այս հանդիպումը կմոտեցնի՞ «խաղաղությունը»՝ 168․am-ի հարցադրմանն ի պատասխան՝ ադրբեջանական հարցերով փորձագետ Արմինե Ադիբեկյանը ցավով արձանագրեց․ «Վերջին 7 տարում ե՞րբ եք տեսել, որ իշխանական որևէ անձ որևէ բան ասի, ու դա համապատասխանի իրականությանը․ միշտ եղել է ասվածի, խոստացվածի հակառակը։
Ես չգիտեմ, թե ի՞նչ են իրենք հասկանում «խաղաղություն» բառի տակ, բայց դրա բովանդակությունը չի համապատասխանում նրան, ինչ սպասվում է Հայաստանին, իսկ Հայաստանին սպասվում են տարածքային կորուստներ, երկիրն ադրբեջանցիներով հեղեղել, Սյունիքի օտարում, Սևանի կիսում»։
Ըստ նրա՝ այս պարագայում թշնամական Ադրբեջանի համար է խաղաղությունը հնարավոր, քանի որ Իլհամ Ալիևի ընկալմամբ «խաղաղություն»-ն ունի մեկ գրավական՝ տարածաշրջանում հայերի գոյություն չունենալը։
«Ու Փաշինյանն իր խմբակով միասին իրականացնում են այս ծրագիրը,- հավելեց Արմինե Ադիբեկյանը, ապա անդրադառնալով մեր հստակեցմանը, թե հնարավո՞ր է, որ ռուս-ադրբեջանական լարվածությունը իրավիճակ փոխի տարածաշրջանում, և, օրինակ, ՌԴ-ն որոշի մեծացնել իր ազդեցությունն այստեղ, պատասխանեց,- Թուրքիան ու Ադրբեջանը անում են ամեն ինչ, որպեսզի տարածաշրջանում ռուսական ազդեցությունն էլ ավելի նվազի, քանի որ ՌԴ-ից արդեն ստացան այն, ինչ իրենց հարկավոր էր՝ Հայաստանի թուլացումը: ՌԴ-ն մտածեց, թե Ադրբեջանի միջոցով կկարողանա շարունակել կանգուն պահել իր դիրքերն Անդրկովկասում, սակայն իրավիճակը փոխվեց այնպես, որ Ադրբեջանը սկսեց Ռուսաստանին դուրս մղել այն բոլոր նախագծերից, որոնք իրականություն են դարձել նաև ՌԴ-ի շնորհիվ։ Ռուսաստանը պետք է լուրջ պայքար մղի, որ պահպանի այն դիրքերը, որոնք դեռ ունի»։
Արմինե Ադիբեկյանը նկատեց՝ այդ պայքարը բխում է հենց ՌԴ անվտանգային շահերից։
Բանակցությունների հարթակի փոփոխության մասին մեր հարցերին ի պատասխան էլ ադրբեջանագետը նշեց․ «Դա պրոթուրքական հարթակ է․ Թուրքիան ամուր կապեր ունի արաբական երկրների հետ, որտեղ Հայաստանը գետնին ներկայացված չէ, և Հայաստանի շահերը պաշտպանող որևէ կառույց գոյություն չունի, հետևաբար՝ այնտեղ բոլոր բանակցային գործընթացներն ու ձեռք բերված պայմանավորվածությունները բխելու են Թուրքիայի ու Ադրբեջանի շահերից»։
