
Ծերացման վախից

Ինչո՞ւ է կառավարությունը նախանձելի համառություն դրսևորում և շտապում հաջորդ տարվա սկզբից ներդնել պարտադիր կուտակային կենսաթոշակային համակարգը՝ չհամաձայնելով մեկ տարով հետաձգել օրենքի կիրառումը։ Որքան էլ զարմանալի լինի՝ շտապողականության գլխավոր պատճառը Հայաստանի իշխանությունների լուրջ անհանգստությունն է ապագայի հանդեպ։ Բանն այն է, որ առկա բաշխողական համակարգը շուտով կարող է փլուզման վտանգի առաջ կանգնել՝ արտագաղթի պատճառով։ Բնակչության աշխատունակ մասի արտագաղթը հանգեցնում է բնակչության ծերացման, և կենսաթոշակառուներին «պահելու» բեռը ընկնում է գնալով ծանրանում է։ Կառավարությունը հասկանում է, որ ավելի քիչ թվով աշխատողներից հավաքված հարկերն ու սոցվճարները բավարար չեն լինելու թոշակները գոնե գնաճին համարժեք բարձրացնելու համար։ Դրա համար էլ կենսաթոշակառուին պահելու բեռը « էս գլխից» դրվում է կենսաթոշակառու վրա։ Սակայն սա միակ պատճառը չէ։
Ամբողջական հրապարակումը կարող եք կարդալ «168 Ժամ» թերթի վաղվա համարում