Խորագիր:

«Այս տարի ամենասարսափելին ապրիլյան քառօրյա պատերազմն էր, այդ տղաների, սիրելի ձագերի կորուստը …». Արամո

«Այս տարի ամենասարսափելին ապրիլյան քառօրյա պատերազմն էր, այդ տղաների, սիրելի ձագերի կորուստը …». Արամո

168.am կայքը զրուցել է երգիչ, դերասան Արամոյի հետ։ Մեզ հետ զրույցում Արամոն խոսելով անցնող տարվա իրադարձությունների մասին՝ ասաց, որ տարին ստեղծագործական առումով բուռն էր, իսկ ամենասարսափելին ապրիլյան քառօրյա պատերազմն էր։

– Արամո, տարին ստեղծագործական առումով ինչպիսի՞ն էր Ձեզ համար։ Ինչպե՞ս կգնահատեք այն։

– Ստեղծագործական առումով տարին բուռն էր, տարին եզրափակեցի՝ երկու ֆիլմում նկարահանվելով: Մհեր Մկրտչյանի «Կյանք ու կռիվ» ֆիլմի երկրորդ մասում մարմնավորեցի հատուկջոկատային մայորի կերպարը, երկրորդ ֆիլմն Արշալույս Հարությունյանի ֆիլմն էր, որը ռուսական նախագիծ է: Այդտեղ ավելի կրիմինալ, հանցագործի դեր էի կատարում: Տարին իմ ընտանիքի, Էմմայի համար շատ բուռն էր, քանի որ նա երկու մենահամերգ ունեցավ, որին ես իմ մասնակցությունն ունեցա Կամերային նվագախմբի հետ: Այս տարի՝ նոյեմբերի 9-ին, մենահամերգ ունեցա, որը կրում էր «30 տարի բեմում» խորագիրը: Լավ էմոցիաներով փակում ենք տարին և գնում ենք գալիք Նոր տարի, տեսնենք՝ ինչ կլինի մյուս նոր տարում:

aramo-1

– Արամո, հարցազրույցներից մեկում ասել եք, թե ակնկալում եք, որ Ձեզ այլ՝ ավելի դրամատիկ դերեր առաջարկեն:

– Այո՛, ես սիրով կցանկանայի դրամատիկ կերպարի մեջ լինել: Չգիտեմ՝ կարծես նոր ֆիլմի նախաձեռնություններ կան, և կարծում եմ՝ հաջորդ տարի, եթե առաջարկ լինի, մեծ սիրով կմարմնավորեմ այդ կերպարը: Առաջարկություններ կան, բայց դեռ վաղ է դրանց մասին խոսելը: Սպասենք, հաջորդ տարում կտեսնենք:

– Տարին ինչպիսի՞ն էր մեր երկրի համար։

– Ամենասարսափելին այդ ապրիլյան քառօրյա պատերազմն էր, երբ, ցավոք, ունեցանք զոհեր: Այդ երիտասարդ տղաներն իրենց կյանքը նվիրեցին հայրենիքին: Դա մեր պատմության ամենացավալի օրերից էր, դա բոլորիս համար, սկսած երեխայից՝ մինչև ծերունի, ողբերգական էր: Այդ տղաների, սիրելի ձագերի կորուստը…

– 2017թ. պլանավորո՞ւմ եք Էմմայի հետ հանդես գալ համերգով:

– Բնականաբար, համերգներ կլինեն, բայց դեռ վաղ է այդ մասին խոսելը: Վստահ եմ՝ կլինեն:

aramo-2

– Արամո, ի՞նչ ակնկալիքներ ունեք 2017թ. մշակութային ոլորտից:

– Կարծում եմ՝ Արմեն Ամիրյանը շատ գիտակ անձնավորություն է, և բարեփոխումներ կլինեն։ Վստահ եմ, որովհետև ներշնչող բան կա Արմենի խոսքում: Կարծում եմ՝ նա լուրջ քայլեր կձեռնարկի արվեստի, մշակույթի որակը բարձրացնելու համար:

– Հեռուստատեսության որակը Ձեզ բավարարո՞ւմ է: Խոսքը եթերից հաճախ մատուցվող ռեստորանային երաժշտության մասին է: Նկատի ունեմ Հանրային հեռուստատեսությամբ հեռարձակվող «Ամենակարող երգիչ» երաժշտական նախագիծը:

– Ես դեմ էի այդ ժանրի, որակի երգերին: Նայեցի այն հաղորդումը, որտեղ երգում էին այդ ռեստորանային երգիչները: Դա ինձ դուր չեկավ, բնականաբար: Ես դրան դեմ եմ ու դեմ եմ եղել, բայց մյուս հաղորդումները, որոնք մակերեսորեն լսել եմ, այդ որակի երգիչների համար նորմալ էր: Թող հեռուստատեսությունը և լրագրողները չանդրադառնան այդ երգիչ կոչեցյալներին, ու, քանի որ վերջիններս հիմք չունեն, շատ արագ տեսադաշտից կանհետանան: Նրանց չեմ էլ ուզում երգիչ ու արվեստագետ անվանել:

aramo-4

Ըստ իս՝ լրատվամիջոցներն ու լրագրողներն են գովազդում այդ երգիչներին: Պետք է ձև մշակել, որ մաղվեն այդ երգիչները: Թող լրագրողները հարցազրույց չվերցնեն, ու նրանք կմոռացվեն: Նրանք խորհրդային տարիներին երգում էին ռեստորաններում: Ես դեմ չեմ ռեստորանում լինել: Ես էլ, երբ գնում եմ ռեստորան, խնջույքներին պարում եմ: Նրանք այդ սանդղակից չպետք է գնան եթեր և հարցազրույցներ:

– Ընդդիմախոսները նման կոչերին պատասխանում են՝ ասելով, թե դա պահանջարկ ունի։

– Եթե արվեստի մասին ենք խոսում, ուրեմն արվեստագետը պետք է թելադրի, բարձրացնի մարդուն բարձր մակարդակի, ոչ թե իջնի այդ մակարդակին: Պահանջարկը ո՞րն է: Դա տրաֆարետային արտահայտություն է: Շատ բան են պահանջում: Նույն այդ մասսան, որը գնում է լավ ապրանք, լավ մեքենա առնելու, ինչո՞ւ «Ժիգուլի» չի գնում: Դե, թող «Ժիգուլի» վարի։ Գիտեն, չէ՞, որ «Մերսեդեսն» ապահով է: Ոչ մի պահանջարկ էլ չկա: Կոմունիստների ժամանակ անգամ ամենաանկիրթ մարդը ձգտում էր համերգներ գնալ: Բանվոր դասակարգին բաժանում էին տոմսեր, որ նրանց երեխաները ծանոթանան բարձր արվեստի, թատրոնի, կամերային երաժշտության հետ: Չի կարելի անընդհատ ասել, թե ժողովուրդը պահանջում է: Հարկավոր է վերջ տալ դրան: Ժողովուրդը դա չի կարող պահանջել: Իմ և Էմմայի համերգներից սկսած՝ փայլուն հանդիսատես է եղել: Ամենահասարակ հանդիսատեսն էլ ձգտում է գեղեցիկին, էսթետիկ ճիշտ վիճակին, ուզում է բան սովորել:

– Բայց արդյո՞ք մեղավոր չեն նրանց եթեր տվողները:

– Իհարկե, չպետք է եթեր տալ, նրանց պետք է անտեսել: Կան հիանալի արվեստագետներ, նկարիչներ, քանդակագործներ, որոնք գլուխները կախ՝ մասնակցում են փառատոների, մշակութային արժեքներ են ստեղծում: Ոչ ոք չի անդրադառնում նրանց: Ընկնում են շոու-բիզնես կոչված այդ խամաճիկների հետևից: Նրանք էլ կարծում են, թե արժանի են, որ անդրադարձ է կատարվում իրենց: Պետք է անդրադառնալ լուրջ արվեստագետների, ովքեր շատ խոհեմ իրենց գործն են անում: Դա լրագրողների և հեռուստատեսության մեղքն է: Արտիստը կամ քանդակագործը մեղավոր չէ, որ իրենից հարցազրույց չեն վերցնում: Սրա մասին է հարկավոր մտածել: Լրագրությունը բացառիկ մասնագիտություն է՝ բացահայտելու մարդկանց ու ներկայացնելու նրանց:

Շատ լավ արվեստագետներ ունենք թե՛ երիտասարդ սերնդի մեջ, թե՛ ավագ, որոնք հիանալի զրուցակիցներ են, հենց նրանց գործերն են մնայուն:

Ի՞նչ մաղթանք կհղեք։

– Ցանկանում եմ, որ ամենագլխավորը՝ ողջ աշխարհում և մեր հայոց աշխարհում խաղաղություն լինի: Ես ուզում եմ շնորհավորել մեր սահմանում կանգնած զինվորների Նոր տարին ու Սուրբ Ծնունդը, որ խաղաղ ծառայեն ու գան-հասնեն իրենց ընտանիքներին, ընկերներին ու սիրելիներին: Ցանկանում եմ, որ հակառակորդի կողմից ոչ մի փամփուշտ չգա դեպի մեզ, սեր եմ ցանկանում, հաջողություն: Սիրում եմ, շնորհակալ եմ իմ հանդիսատեսին: Աստված պահապան մեր հայ ազգին և մեզ բոլորիս:

Լրահոս
Ամենաընթերցված
ՕրվաՇաբաթվաԱմսվա
2016-12-22
«Եթե օտարերկրյա ներդրողը տեսնում է, որ ներքին ներդրողը ձեռնպահ է, հետևություններ է անում». Գարեգին Մելքոնյան
«Հայաստանում, երբ մտածում են, որ գործարարության այս կամ այն սահմանափակումները կան, իմ արձագանքը հետևյալն է` որոշեք ձեր բիզնեսը, սկսեք անել, ցանկացած խնդիր, որն ունենաք օրենսդրական կարգավորումից դուրս, ինչքան հնարավոր է` հրապարակայնացրեք փաստերով հանդերձ»։