#Օսմանյան Թուրքիա

1956 թվականի հունիսի 30-ին ԽՍՀՄ-ում ԽՄԿԿ Կենտկոմի «Անհատի պաշտամունքի և դրա հետևանքների հաղթահարման մասին» որոշման հրապարակումը, որը հիմնված էր ԽՄԿԿ XX համագումարում (1956 թ. փետրվարի 25) Խրուշչովի հակաստալինյան, այսպես կոչված, «գաղտնի» զեկույցի վրա, «ոչ պաշտոնական» հակախորհրդային տրամադրությունների բռնկում առաջացրեց որոշ ազգային հանրապետություններում։

1988 թվականի փետրվարի 12-ին սկսվեց Արցախյան շարժումը: Ազգային պահանջն ու հանրահավաքները սկսվեցին Արցախից, ապա տարածվեցին նաև Հայաստանում:

Այս փաստերը ցույց են տալիս ցեղասպանության իրական մեխանիզմները՝ որպես թուրքերի կողմից կազմակերպված հանցագործություն։

«Հայաստանը, մինչ այս իշխանությունները, աշխատանքներ էր իրականացնում, որպեսզի տարբեր պետություններ ճանաչեն Հայոց ցեղասպանությունը, նաև որպեսզի այն կարևոր գործիք լինի պայքարելու ՀՀ անվտանգության համար»։

«Ալիևը Հայաստանն անվանում է ֆաշիստական պետություն, ինչը միջազգային հարաբերությունների տեսանկյունից հավասարազոր է պետությանը ծնող հայհոյելուն, և չի կարելի դա ուղղակի անպատասխան թողնել, որովհետև դա ենթադրում է, որ նման մեղադրանքներ հնչեցնող կողմը որոշակի քայլերի է գնալու:

«Թուրքիայի նպատակն է՝ նման հանձնաժողովներով ժամանակ ձգել, տասնյակ տարիներով քննել արդեն ապացուցված փաստերը, և այդքան ժամանակ Թուրքիան ազատված կլինի «գլխացավանքից»: