Քննարկել տեղի ունեցածը իրավական որևէ հարթությունում, իհարկե, անհեթեթություն է․ խուժանի գործողություններն իրավական հարթությունում չեն քննարկում։ Խուժանին դատապարտում են ու պատժում։ Բայց երբ խուժանի դերում հանդես է գալիս երկրի բարձրագույն ղեկավարությունը, իրավապահներն էլ դառնում են խուժանին սպասարկող լածիրակ, դպրոցահասակ երեխան հայտնվում է ճաղերի հետևում։
Մենք բոլորս գիտենք՝ պետություններն առաջին հերթին առաջնորդվում են իրենց սեփական շահերով։ Կա պետության տնտեսական և աշխարհաքաղաքական շահ, շատ էական է, առանցքային հարցն այն է, թե պետությունը ո՞ր շահի վրա է դնում շեշտը։
Այս իշխանությունը ոչ միայն նյութական ու բարոյական մեծ վնասներ է հասցրել երկրին, այլև, իր քաղաքական հետաքրքրություններից դրդված՝ Հայաստանը մտցրել է խոշոր տուգանքներ վճարելու սպառնալիքի տակ։
Թիրախում, ինչպես առիթ եմ ունեցել ասելու, Հայաստանում օգտակար հանածոների շահագործումն է, որը ոչ միայն Հայաստանի տնտեսության կարևորագույն ռեսուրս է, այլ նաև միջազգային փոխադարձ հետաքրքրություններ, շահեր կազմավորելու կարևոր միջոց: Զրկել Հայաստանին այդ կապերը, փոխադարձ շահերը ձևավորելու, ընդլայնելու, խորացնելու հնարավորությունից, դա է խնդիրը:
