Պետության և իշխանության նույնացման/տարանջատման թեման մշտապես արդիական է՝ հատկապես մեր նման պետություններում։ Հատկապես, երբ ցուցադրական ժողովրդավարության պայմաններում ինչ-որ ուժ կամ ուժեր բռնազավթում են իշխանությունը՝ փաստացի բռնազավթելով նաև պետությունը։
Հաջողության հասնելու դեպքում Փաշինյանը պատմության մեջ կարող է մնալ տիեզերական աննախադեպությամբ․ նա կդառնա միակը, որի ղեկավարությամբ առաջինը քրիստոնեությունը որպես պետական կրոն ընդունած պետությունը դե ֆակտո հրաժարվել է քրիստոնեությունից։
