Հեծանվային քաոս Նիդեռլանդներում․ երկրի իշխանությունները մտադիր են սահմանափակել արագությունը մինչև 20 կմ/ժ
Հեծանվային քաոս Նիդեռլանդներում․ երկրի իշխանությունները մտադիր են սահմանափակել արագությունը մինչև 20 կմ/ժ.
Նիդեռլանդներում իշխանությունները քննարկում են հեծանվորդների արագության սահմանափակումը՝ 20 կմ/ժ մակարդակով սահմանելու հնարավորությունը՝ հեծանվորդների մասնակցությամբ ՃՏՊ-ների թվի աճի և արագ էլեկտրական հեծանիվների ժողովրդականության բարձրացման ֆոնին, հաղորդում է The Guardian-ը։
Ուտրեխտից ոչ հեռու գտնվող Հաուտեն քաղաքում մեկնարկել է երկշաբաթյա փորձնական նախագիծ, որի շրջանակում ստուգվում է՝ արդյոք հեծանվորդները կարող են պահպանել ավելի ցածր արագություն և որքան ճշգրիտ են նրանք ընդհանուր առմամբ գնահատում իրենց ընթացիկ երթևեկության արագությունը։
Փորձի շրջանակում փողոցներից մեկում տեղադրվել են տեսախցիկներ և արագության սահմանափակման նշաններ, իսկ հետազոտողները կվերլուծեն երթևեկության մասնակիցների վարքագծի փոփոխությունները։
Անցյալ տարվա տվյալներով, երկրում շուրջ 80 900 հեծանվորդ հոսպիտալացվել է վթարներից հետո, իսկ զոհվածների թիվն աճել է 14%-ով և կազմել 281 մարդ։
Տեղական իշխանությունները նշում են, որ հեծանվուղիներում իրավիճակը բարդանում է տարբեր տեսակի տրանսպորտի թվի աճի պատճառով՝ արագընթաց էլեկտրահեծանիվներից մինչև այլ շարժիչային միջոցներ։ Արդյունքում հեծանվային ենթակառուցվածքը գերբեռնվածություն է կրում, իսկ նոր պայմաններին քաղաքների հարմարեցումը դառնում է դժվար։
Բնակիչների մի մասը աջակցում է նախաձեռնությանը՝ մատնանշելով անվտանգության բարձրացման անհրաժեշտությունը, հատկապես երեխաների և տարեցների համար։ Սակայն հեծանվորդները կարծում են, որ սահմանափակումները պետք է առաջին հերթին վերաբերվեն էլեկտրահեծանիվների օգտատերերին, ոչ թե երթևեկության բոլոր մասնակիցներին։
Ճանապարհային անվտանգության փորձագետները նշում են, որ անվտանգության բարձրացումը պահանջում է համալիր միջոցառումներ՝ ներառյալ էլեկտրահեծանիվների օգտագործման կարգավորումը, ենթակառուցվածքի զարգացումը և պաշտպանիչ սաղավարտների հնարավոր պարտադիր կիրառումը։
Միևնույն ժամանակ հանրային առողջապահության ոլորտի մասնագետները շեշտում են, որ նույնիսկ առողջության և անվտանգության համար առկա ռիսկերով հանդերձ՝ հեծանվավարությունը մնում է կարևոր և օգտակար պրակտիկա, որը պետք է պահպանել։
