… Այն ժամանակ դուք լուռ, սակայն ծափահարելու եք ձեր ամոթի համար. Ոչ թե Փաշինյանին, այլ` ԵԽ պատգամավորներին. Բագրատ արքեպիսկոպոս Գալստանյանի հայտարարությունը

Մարտի 11-ին Եվրոպայի խորհրդարանում ՀՀ վարչապետի աթոռը զավթած, սահմանադրական կարգը տապալած, սեփական ժողովրդին ռմբահարած և քաղաքական, հոգևոր-բարոյական բռնաճնշումների ենթարկած, հարյուր հազարավոր հայրենակիցների հայրենազրկման, էթնիկ զտման, Բաքվի բանտերում մեր եղբայրների տառապանքի պատճառ հանցագործությանը հանցակից անձը անդրադարձել է նաև ինձ՝ Բագրատ արք. Գալստանյանիս և Հայ Եկեղեցուն ընդհանրապես` լոկ իրեն հատուկ ստախոսությամբ և խաբեությամբ:

Այս գրությամբ իրեն չեմ անդրադառնալու, քանի որ իր հետ ամեն ինչ առավել քան պարզ է:

Խոսքս ուղղված է Եվրոպայի Խորհրդարանի պատգամավորներիդ, որ հոտնկայս ծափահարում էիք ստին ու կեղծիքին: Անկեղծ ասած` տարիները և իրադարձությունները փաստել են ձեր երկակի չափանիշների մասին, թե ինչպես ձեր աշխարհաքաղաքական նպատակահարմարությունից բխած կարող եք ոտնահարել մարդկային իրավունքը` անհատական և ազգային, բարոյականությունը, արդարությունը և ճշմարտությունը` ձեր գերակա շահերով առաջնորդված, և միևնույն ժամանակ, ամենաբարձրը աղաղակելով այդ ամենի մասին:

Այս ամենով հանդերձ, անդրադառնամ ելույթին` որպես երևույթ: Թերևս, համաշխարհային պատմության և քաղաքակրթության եզակի կամ աննախադեպ դեպքն է, երբ երկրի ղեկավարը միջազգային նման բարձր ամբիոնից բողոքում կամ, ավելի ճիշտ, բամբասում է իր ընդդիմախոսներից և իր հայացքները չկիսողներից:

Հակառակը տեսել ենք, որ այդ դերակատարությունը ստանձնել են օրվա իշխանության ընդդիմախոսները և կամ քաղաքական հալածանքի ենթարկվածները` փորձելով ուշադրություն հրավիրել իրենց երկրում առկա խնդիրների և ապօրինությունների վրա:

Դուք այս ձևափոխությանը ևս մասնակցեցիք:

Վստահ եմ` ձեզանից շատերը ներկայացնում են հարուստ պատմական փորձ ունեցող ժողովուրդներ, ժողովուրդներ, որոնք բախվել են օկուպացիայի, բաժանման և անարդարության։ Դժվար է պատկերացնել, որ դուք կծափահարեիք նրանց, ովքեր ձեր սեփական պատմության մեջ նման էջերի պատճառ են դարձել։

Վստահ եմ, որ հիացումով ծափահարել եք Մակարիոս արքեպիսկոպոսին, Դիտրիխ Բոնհոֆերին, Դեզմունդ Թութու արքեպիսկոպոսին, Կարոլ Վոյտիլային` նույն ինքը երջանկահիշատակ Հովհաննես Պողոս Բ պապին, հոգևորականների, ովքեր պայքարել են արդարության և իրենց ժողովրդի ազատության և իրավունքների համար:

Նշեմ, որ ո՛չ ես և ո՛չ էլ իմ եղբայրները հավակնությունը չունենք համեմատվելու վերոնշյալ կարկառուն հոգևորականների հետ, սակայն իմ պայքարը եղել և մնում է ճշմարտության, արդարության, ազատության և հաշտության համար` պաշտպանելով իմ հայրենազրկված ժողովրդի իրավունքները` ընդդեմ ստի, կեղծիքի, ատելության, բռնության և հայրենահանձնման, հանուն ինքնիշխան և անկախ պետության` ընդդեմ կախվածության և արտաքին ճնշումների և թելադրանքների:

Ինչո՞ւ սկսեց մեր շարժումը

2024թ. մարտի 18-ին ՀՀ վարչապետի աթոռը զբաղեցնող անձը, Ոսկեպար և Կիրանց գյուղերում հանդիպելով տեղի բնակչությանը, շանտաժի և ահաբեկության լեզվով սպառնաց մարդկանց` նշելով, որ եթե այսպես կոչված սահմանազատմանը և սահմանագծմանը դեմ լինեն, պատճառ կդառնան պատերազմի մեկ շաբաթից կամ տասն օրից` փաստացի մարդկանց դնելով ծանր պատասխանատվության ներքո:

Մարդը, որ ի պաշտոնե կոչված էր պաշտպանելու իր ժողովրդի անվտանգությունը, փաստորեն ինքն էր սպառնում այդ անվտանգությանը: Մինչդեռ դրանից 3 տարի առաջ` 2021թ-ին, նույն մարդը նույն ժողովրդին վստահեցնում էր, որ գյուղեր կամ տարածքներ հանձնելու հարց գոյություն չունի, իսկ նման հարցի ծագման դեպքում իր ձեռքը կկտրի, սակայն չի հանձնի:

Սա (2021թ.) նախընտրական շրջան էր` ակնհայտորեն քվեներ կորզելու խաբեությամբ ուղեկցվող:

Իմիջիայլոց, սահմանազատման և սահմանագծման մասին ասված ոչինչ չկա ՔՊ նախընտրական արշավի ծրագրում: Եվ ընդամենը 3 տարի հետո քվե մուրացողը ահաբեկում էր իր ընտրողներին:

Ի՞նչ էր մեր դիրքորոշումը

Այսպես կոչված սահմանազատման և սահմանագծման գործընթացի հարցն ունի երկու շերտ` իրավական և բարոյական:

Իրավական. սահմանազատում և սահմանագծում պետք է իրականացվի բացառապես թե’ ՀՀ ներքին  և թե’ միջազգային օրենքների և սկզբունքների համաձայն և ո’չ ուժի սպառնալիքի ներքո:

Բարոյական. երկրի ղեկավարը չի կարող ստել, խաբել, սպառնալ և ահաբեկել իր ժողովրդին և սահմանազատում-սահմանագծումը պետք է հաստատվի արդարության սկզբունքով:

Հետևաբար`

ա. Սահմանազատումը և սահմանագծումը պետք է իրականացվի ընդհանուր խաղաղության փաթեթով, այսինքն` եթե այն միտված է խաղաղություն հաստատելուն, ապա այն պետք է ընդամենը մեկ բաղադրիչը լինի համապարփակ խաղաղության գործընթացի կամ փաստաթղթի` բոլոր իրավական չափանիշների հարգմամբ, արդարության սկզբունքի հաստատմամբ, երկկողմանի փոխզիջմամբ, Հայաստանից զավթված տարածքներից Ադրբեջանի դուրս գալով, Արցախի ժողովրդի վերադարձի իրավունքով, հայ գերիների և պատանդների ազատությամբ և միջնորդների ու երաշխավորների առկայությամբ կամ ներգրավմամբ:

բ. Սահմանազատում-սահմանագծումը սկսել ոչ թե Տավուշից` 1990-ականների «վիճելի» տարածքներից, այլ 2021-24թթ ժամանակահատվածում Ադրբեջանի կողմից զավթված ՀՀ տարածքներից:

գ. Սահմանազատում-սահմանագծումը չի կարող տեղի ունենալ միակողմանի կերպով (խոստացվել էր, որ Բերքաբեր գյուղին պատկանող 900հեկտար հողը, որը գտնվում է Ադրբեջանի տիրապետության ներքո, կվերադարձվի Հայաստանին: Սակայն դա այդպես էլ տեղի չունեցավ և չի էլ ունենալու):

դ. Սահմանազատում-սահմանագծումը ամբողջ ժողովրդի և պետության, ինչպես նաև միջպետական հարց է և ոչ սոսկ երկու-երեք գյուղերի բնակիչների պատասխանատվությունը, հետևաբար, հանցագործություն է տվյալ գյուղերի բնակիչների վրա բարդել ողջ պատասխանատվությունը:

Հիմա այս բոլորը պահանջելը ապատեղեկատվությո՞ւն է, թե՞ հստակ մարդկային և քաղաքացիական պահանջ:

Հավելեմ նաև, որ մարդը (ՀՀ վարչապետը), ով 2022թ-ին պնդում էր, թե ՀՀ միջազգայնորեն ճանաչված սահմանները (նշեմ, որ նման բան գոյություն չունի) 29800քկմ են, 2023թ-ին հանկարծ որոշեց, որ ՀՀ սահմանները 29743քկմ են: Փաստորեն, ընդամենը մեկ տարում ՀՀ «միջազգայնորեն ճանաչված սահմանները» փոխվեցին. ինչի՞ հիման վրա, ի՞նչ սկզբունքով, ո՞ր փաստաթղթով կամ քարտեզով: Արդյո՞ք նման մոտեցումը կարող է վստահություն ներշնչել սահմանազատման-սահմանագծման արդարության հանդեպ: Իսկ միգուցե քիչ ուշ պարզվի, որ ՀՀ սահմանները 29800քկմ՞ են ըստ նոր հայտնաբերված միջազգային ճանաչումի:

 Ո՞րն է եղել իշխանության արձագանքը

Նախ` տեղեկատվական հարձակում իրենց իսկ ստեղծած «ֆեյքերի ՊՈԱԿ» կոչված ֆեյքերի ֆաբրիկայի, սեփական լրատվամիջոցների միջոցով` մարդու արժանապատվությունը վիրավորող հայհոյանքներով և զրպարտություններով, ատելության խոսքի տարածմամբ և սպառնալիքներով, ոստիկանության բիրտ ճնշումներով և ապօրինի ձերբակալություններով:

Իսկ 2024թ-ի հունիսի 12-ին Երևանի կենտրոնում խաղաղ ցուցարարներին ռմբակոծեցին արգելված Զարյա-3 ռումբերով` չխնայելով կանանց և երեխաներին: Հարյուրավոր մարդիկ տարբեր աստիճանի վիրավորումներ ստացան, ենթարկվեցին ծեծի ու բռնության, հալածանքների և աշխատանքից զրկվելու սպառնալիքների, որ տևում է մինչև այսօր:

Եվ այս ամենը տեղի է ունեցել ձեր լուռ համաձայնությամբ, որովհետև ձեզ համոզել են թե’ գրավոր և թե’ բանավոր կերպով, որ սա «ռուսական ծրագիր» է: Իսկ դուք էլ արդար մարդիկ եք և լուռ համոզվել եք, թեև եթե նույնիսկ ձեզ համոզող չլիներ, դուք կհամոզեիք կամ կինքնահամոզվեիք, քանի որ դա պահանջում է ձեր աշխարհաքաղաքական դիրքորոշումը և շահը և ոչ երբեք ճշմարտությունը կամ արդարությունը:

Ո՞րն էր ձեր արձագանքը

Այո, դուք լռեցիք և շարունակում եք լռել, երբ պատերազմ էր Արցախում, երբ ժողովուրդը պայքարում էր իր ազատ ապրելու իրավունքի համար: Կարծեմ` նման գաղափարների «կրողն ու քաջալերողն» եք: Թե՞ այս ժողովուրդը իրավունք չունի իրավունք ունենալ:

Դուք լռեցիք և շարունակում եք լռել, երբ Արցախի ժողովուրդը ենթարկվեց էթնիկ զտման իր բնօրրանից, իր ղեկավարները հայտնվեցին ձեզ համար սիրելի և տնտեսապես շահավետ Բաքվի բռնապետի բանտերում` ենթարկվելով անմարդկային կտտանքների` բռնաբարված արդարադատությամբ:

Դուք լռում եք Արցախի ժողովրդի հայրենիք վերադարձի բնական իրավունքի մասին, Արցախի հայության մշակութային ժառանգության ոչնչացման մասին, բայց ծափահարում եք այս բոլորի համահեղինակին:

Լսած կլինեք «Վայ ձեզ, կեղծավորներ… կույր առաջնորդներ, որ մժղուկներին քամում եք, բայց ուղտերին կուլ եք տալիս» (Մատթ. 23:23-24)

Հաջորդիվ պիտի լիներ կալանավորումը

2025թ-ի հունիսի 25-ից ես և իմ 17 աջակիցներ, գրեթե մեկ տարվա «գաղտնալսումներից», հետապնդումներից, ճնշումներից և հալածանքներից հետո, գտնվում ենք կալանքի տակ` ակնհայտ կեղծ մեղադրանքներով և նենգափոխված, կեղծված այսպես կոչված «ապացույցներով»:

Սովետական բռնապետության ոճով աննախադեպ բռնաճնշումների է ենթարկվում Հայ Եկեղեցին` Ամենայն Հայոց Հայրապետը, բարձրաստիճան եկեղեցականները, ազգային բարերարը և բոլոր այն մարդիկ, ովքեր համաձայն չեն եղել ձեր ԺՈՂՈՎՐԴԱՎԱՌ-ի քմահաճույքի հետ և խոսել են արդարության և իրավունքի, ճշմարտության, սեփական ինքնության և արժեքների պաշտպանության մասին: Այս շարքում են պատգամավորներ, գործարարներ, քաղաքական գործիչներ, բլոգերներ, երիտասարդներ, կանայք և այլն, որոնք կալանքի տակ են և զանազան կեղծ քրեական վարույթներով սահմանափակումների ենթարկված:

Եվ այս ամենը դարձյալ ձեր լուռ համաձայնությամբ:

Արդեն գրեթե ինն ամիս է` շարունակվում է դատավարություն կոչված թատրոնը, ինն ամիս շարունակ այն ուղեկցվել է անմեղության կանխավարկածի խախտումներով տարբեր աստիճանի իշխանավորների կողմից, Հանրային Հեռուստատեսությունը դարձել է ատելություն ու զրպարտություն տարածող բացառիկ գործիք, Գլխավոր դատախազն ու Քննչական կոմիտեի ղեկավարը ակնհայտ զրպարտություն և կեղծիք են տարածում, Հակակոռուպցիոն կոմիտեն վարույթ չի ընդունում պաշտոնեական կեղծիքի հանցագործության մասին հաղորդումը, այսինքն` ամբողջ իրավական և իրավապահ համակարգը գործում է բացառապես մեկ մարդու հրահանգով և պարտադրանքով և այդ մեկ մարդը ձեր սիրելին է, որին ցավոք վաղը զոհելու եք և վաճառելու, քանի որ այլևս որպես անպետք գործիք ժամանակավրեպ է դառնալու:

Եվ այո’, այս ամենը ձեր լուռ համաձայնությամբ է:

Վերջին խոսք

Այսուհանդերձ, ես պատրաստ եմ լինել բանտում, ենթարկվել այս ամենին այնքան, որքան կպահանջվի իմ երկրի` Հայաստան աշխարհիս ազատագրումը: Ես կասկած անգամ չունեմ, որ վաղ թե ուշ իմ երկիրը ազատագրվելու է այս կապանքներից, ստորացումներից և նվաստացումներից, վերականգնելու է իր կյանքն ու ամբողջականությունը և այն ժամանակ դուք լուռ, սակայն ծափահարելու եք ձեր ամոթի համար:

Իսկ մեր ՀԱՂԹԱՆԱԿՆ ԱՅԼԸՆՏՐԱՆՔ ՉՈՒՆԻ…

Կեցցե’ ազատ, արդար և Աստվածապաշտ Հայաստանը

Կեցցե’ ազատագրված Արցախը

Հայրենիքի կալանավոր, խղճի բանտարկյալ

Բագրատ արք. Գալստանյան

22.03.2026

Գալստյան կիրակի