«Սիրիական հակամարտության հանգուցալուծման բանալին պետք է փնտրել հենց Սիրիայում». Սարգիս Գրիգորյան
Արաբագետ Սարգիս Գրիգորյանն այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ընթացքում ամփոփելով տարին՝ ասաց, որ սիրիական հակամարտության համար տարին հագեցած էր զարգացումներով, և ըստ նրա՝ անցնող տարին կարելի է բաժանել երկու հատվածի՝ մինչ ռուսական ռազմական ուժի ներգրավվածությունը Սիրիայում և դրանից հետո.
«Եթե ռուսական ավիահարվածներից առաջ Սիրիական կառավարական ուժերն առավելապես պաշտպանողական բնույթի ռազմական գործողություններում էին ներգրավված, ապա դրանից հետո նրանց գործողություններն ավելի շատ հարձակողական բնույթ ստացան: Նույնը կարելի է նաև ասել ընդդիմադիր խմբավորումների կողմից տարածքների ձեռքբերման ու զիջումների հետ կապված: Մինչև ավիահարվածները նրանք ընդլայնում էին իրենց տարածքները, իսկ ավիահարվածներից հետո նման զարգացումներ ավելի քիչ ենք տեսնում ընդդիմադիրների կողմից»:
Ըստ արաբագետի՝ 2015թ. ավելի հաջողակ էր Սիրիայի քրդերի համար. «Տարվա սկզբից նրանք ետ նվաճեցին Քոբանին, այնուհետև՝ մի շարք տարածքներ, հետո կարողացան միացնել երկու առանձին հատվածները՝ Քոբանին և Ալ Ջազիրան, նվաճեցին Թալաբիադը, ինչը շատ կարևոր է, և այստեղ նրանք հայտարարեցին քրդերի ինքնավարություն: Հետո քրդերը հանդես եկան՝ որպես առանձին խաղացողներ, կարողացան խոչընդոտ հանդիսանալ Սիրիայի հյուսիսում անթռիչք գոտի ստեղծելու թուրքական ծրագրին: Նրանք այս պահին էլ հաջող գործողություններ են իրականացնում իսլամականների դեմ»։
Անդրադառնալով ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի կողմից միաձայն ընդունված բանաձևերի նախագծին, որը միտված է աջակցել Սիրիայում խաղաղ գործընթացներին, արաբագետն ասաց, որ դա առաջընթաց էր, իսկ դրա միաձայն ընդունումը, ըստ նրա՝ որոշակի դիրքորոշումների ընդհանրացման և արտասիրիական երկրների կողմից սիրիական հանգուցալուծման որոշակի համաձայնությունների մասին է վկայում. «Բայց ինչպես բազմիցս ասել եմ՝ սիրիական հակամարտության հանգուցալուծման բանալին պետք է փնտրել հենց Սիրիայում։ Ճիշտ է՝ նման միջազգային հարթակներում ընդունված որոշումերը, բանաձևերը մի քայլ առաջ են տանում, բայց վերջնական հանգուցալուծումը պետք է փնտրենք, տեսնենք հենց Սիրիայում տեղի ունեցող զարգացումներում»:
Ս. Գրիգորյանը նկատեց՝ ռուսական օդուժի հարվածներն այն կարմիր գիծը գծեցին, որից այս կողմ ընդդիմադիրները չեն կարողանում ռազմական գործողություններ իրականացնել. «Ընդդիմադիրների կողմից վերահսկվող տարածքները մոտավորապես 60-65% են կազմում, ԻՊ-ն դեռևս վերահսկում է տարածքներ, քրդերի կողմից վերահսկվող տարածքները նույնպես մեծ են՝ 15-20%, անշուշտ, կառավարական ուժերը դեռևս կենտրոնացած են խոշոր քաղաքներում, բայց օդային հարվածները ստիպեցին, որ նրանք որոշակի առաջխաղացում արձանագրեն ցամաքում և 2015-ի վերջում նկատվում է, որ նրանց հաջողվում է տարածքային որոշակի ձեռքբերումներ ունենալ: Բայց գլոբալ մեծ ձեռքբերումների մասին խոսելը դեռ վաղ է»։
Նրա կարծիքով՝ հայության համար ավելի ձեռնտու է, որպեսզի Սիրիան մնա միասնական։
