Մեր վերքերի վրայով քայլող ծուռտիկ ոտքերը մի օր կաղալու են. Ալիսա Գևորգյան
Ալիսա Գևորգյանը գրում է. «Չար ու չտես, նենգ ու անաստված, հայրենիք ուրացող ու հայրենիքի դիմաց «խաղաղություն» անունով թղթի մի կտոր մուրացող տձև, սողացող, լպրծուն արարած:
Հազարավոր կյանքեր մարած դահիճ, հանցագործ ու հազարավոր հանցակիցներ: Օդի մեջ լիքը անորոշություն, ատելություն, անզորություն…իսկ հեռվում մի լույս, շատ չնչին, հազիվ նշմարվող, բայց հույս, որ վերջում արդար պատիժ է լինելու: Մեր վերքերի վրայով քայլող ծուռտիկ ոտքերը մի օր կաղալու են:
Ասում են՝ հույսը վերջինն է մահանում, բայց հույսը, իրականում, երբեք չի մահանում»:
