«Թուրքիան Հայաստանի դեմ ռազմական ագրեսիա չի իրականացնի». Ռուբեն Սաֆրաստյան

«Սիրիայի հակամարտությունում ներգրավված բոլոր կողմերը հոգնել են արդեն այդ՝ տարիներ շարունակ տեղի ունեցող հակամարտությունից, որը միլիոնավոր փախստականների պատճառ դարձավ»,- այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ընթացքում այս մասին ասաց թուրքագետ, ՀՀ ԳԱԱ Արևելագիտության ինստիտուտի տնօրեն Ռուբեն Սաֆրաստյանը:

Թուրքագետի խոսքով՝  Սիրիան հիմա գտնվում է տնտեսական առումով շատ ծանր վիճակում. «Բանակցությունների փուլն ընթանում է, բայց շատ դանդաղ: Հույս պետք է ունենալ, որ վերջին հանդիպումներն ու մոտակա հանդիպումները, որ պետք է տեղի ունենան, նոր թափ կհաղորդեն բանակցային գործընթացին, և դա հնարավոր կլինի տեղափոխել պրակտիկ հարթություն: Պետք է հույս ունենալ, որ մոտակա ամիսներին այդ հանձնաժողովը ՄԱԿ-ի հովանու ներքո ընթացող գործընթացի շրջանակներում հնարավոր կլինի ստեղծել, և դա խաղաղ բանակցության խթան կհանդիսանա, փառք Աստծո՝ Սիրիայի գործընթացում հնարավոր է խուսափել ՌԴ և ԱՄՆ ԶՈՒ ներկայացուցիչների անմիջական բախումից»։

Ինչ վերաբերում է Թուրքիայի գործողություններին, ապա, ըստ Սաֆրաստյանի՝ Թուրքիան շարունակում է իր ագրեսիան Սիրիայի դեմ ՝ ընդլայնելով իր գործողությունների շրջանակները, ստանալով աջակցություն ԱՄՆ-ից և ՌԴ-ից. «Թուրքիան սկսում է իր պահանջները, վերջնագրերը ներկայացնել նաև այլ տարածքների նկատմամբ։ Թուրքիան արդեն վերջնագիր է ներկայացնում Իրաքի ներկայացուցիչներին՝ պահանջում, որ Հյուսիսային Իրաքից դուրս բերվեն իրաքյան Քրդստանի բանվորական կուսակցության ներկայացուցիչները։

Թուրքիան հարևանների հետ խոսում է վերջնագրի լեզվով, օկուպացրել է Սիրիայի տարածքի մի մասը, Թուրքիան հանդես է գալիս ամենաբարձր մակարդակով իր սպառնալիքներով, վերջնագրերով, պատահական չէ, որ Էրդողանն անընդհատ կրկնում է՝ իրենք պետք է շարունակեն իրենց նպատակին հասնելը և ոչ մի բանի առաջ կանգ չեն առնելու:

Ըստ էության՝ Թուրքիան ստանում է աջակցություն լուրջ ուժերի կողմից: Ոչ մի որոշում Թուրքիայի դեմ, որ կնշվեր, որ Թուրքիան օկուպացրել է հարևանի տարածքը, բացի Սիրիայից, Իրանից, մի քանի օր առաջ կմկմալով հայտարարություններից, Անգելա Մերկելը, ԵՄ-ն, ՄԱԿ-ի հանձնակատարը, այլ որոշում չենք լսել: Ոչ մի բանաձև, հստակ հայտարարություն որևէ պետության կողմից չկա»:

Այս ամենը, ըստ թուրքագետի՝ նշանակում է, որ Թուրքիայի այս ագրեսիվ քաղաքականությունը չի հանդիպում պատնեշների. «Որոշ ժամանակ առաջ Թիլերսոնը, որ այդ դեպարտամենտի քարտուղարն էր, հայտարարել էր, որ ԱՄՆ-ը որոշակի պարտավորություններ ունի Սիրիայի առջև, այն պետք է իրականացնի, հիմա տեսնում ենք այս հայտարարությունը: Իրարամերժ հայտարարություններ են, նա չունի որոշակի քաղաքական գիծ՝ որոշակի հիմնավորումներով Սիրիայի նկատմամբ, ԱՄՆ-ում վերջնական որոշում չունեն, փնտրտուքների մեջ են՝ մնում են Սիրիայում, դուրս են գալիս, որքան են օժանդակում Թուրքիային, կամ հակառակը՝ որքան են համագործակցում ՌԴ-ի հետ: Այս խնդիրներն ԱՄՆ-ը դեռ իր համար չի լուծել, երբ լուծի, կտեսնենք որոշակի քաղաքական գիծ Սիրիայում»։

Ռուբեն Սաֆրաստյանի կարծիքով՝ Թուրքիան Հայաստանի դեմ չի իրականացնի ռազմական ագրեսիա. «Հայաստանը ՀԱՊԿ անդամ է, ի դեմս ՌԴ-ի՝ ունի ռազմավարական դաշնակից, ունի ռազմաբազա, Թուրքիան եթե նման բան անի, դա կնշանակի, որ ըստ էության ՆԱՏՕ-ն է հարձակվում Հայաստանի վրա, այժմ դա հնարավոր չէ տեսանելի ապագայում:

Ադրբեջանի հարձակմանը մենք և մեր զինուժը պետք է միշտ պատրաստ լինենք: Պետք չէ մոռանալ, որ Ադրբեջանն օգտագործում է Հայաստանի դեմ իր ագրեսիվ գործողությունները՝ երկրի ներսում որոշակի խնդիրներ լուծելու համար: Ես չեմ կարծում, որ Թուրքիան կցանկանա Մերձավոր Արևելքից դուրս իր համար ինչ-որ վտանգավոր իրավիճակ ստեղծել»:

Ինչ վերաբերում է Իրանի նախագահ Հասան Ռուհանիի՝ Արցախի մասով Ադրբեջանում արած հայտարարությանը, թե խնդիրը կարող է լուծվել բացառապես խաղաղ, քաղաքական ճանապարհով, թուրքագետն այն ընկալում է՝ որպես Իրանի քաղաքականության հերթական հաստատում, որ այս հակամարտությունը կարող է լուծվել միայն խաղաղ ճանապարհով. «Իրանը, լինելով խաղաղասեր պետություն, բալանսավորող դեր կատարելով Մերձավոր Արևելքում, ձգտում է, որ հարևան տարածքում էլ լինի խաղաղություն»։