ԱՄՆ-ն այլևս չի օգնի Իրաքին, եթե Նուրի ալ-Մալիքին դառնա վարչապետ. Թրամփ
ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը TruthSocial սոցիալական ցանցում գրել է, որ ԱՄՆ-ն այլևս չի օգնի Իրաքին, եթե Նուրի ալ-Մալիքին դառնա վարչապետ։
«Ես լսում եմ, որ Իրաքի մեծ երկիրը կարող է շատ վատ ընտրություն կատարել՝ վերանշանակելով Նուրի ալ-Մալիքիին որպես վարչապետ։ Վերջին անգամ, երբ Մալիքին իշխանության գլուխ էր, երկիրը ընկղմվեց աղքատության և լիակատար քաոսի մեջ։ Մենք չենք կարող թույլ տալ, որ դա կրկին կրկնվի։ Նրա խելագար քաղաքականության և գաղափարախոսության պատճառով, եթե նա ընտրվի, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները այլևս չեն օգնի Իրաքին, և եթե մենք այնտեղ չլինենք օգնելու համար, Իրաքը չի ունենա հաջողության, բարգավաճման կամ ազատության ոչ մի շանս։ ԿՐԿԻՆ ԴԱՐՁՐԵՔ ԻՐԱՔԸ ՄԵԾ», – նշել է ԱՄՆ նախագահը։
Իրաքի խորհրդարանը նախկինում հետաձգել էր երկրի նախագահական ընտրությունները, որոնք նախատեսված էին երեքշաբթի օրը, որպեսզի քուրդ մրցակիցներին ժամանակ տրվի համաձայնության գալ թեկնածուի շուրջ։
Որպես ընդհանուր կանոն, վարչապետի ազդեցիկ պաշտոնը զբաղեցնում է շիա մուսուլմանը, խորհրդարանի խոսնակը՝ սուննի, իսկ նախագահի՝ հիմնականում արարողակարգային պաշտոնը՝ քուրդը։ Երկու հիմնական քրդական կուսակցությունների միջև լռելյայն համաձայնությամբ, Իրաքի նախագահը Քրդստանի հայրենասիրական միության (ՔՀՄ) անդամն է, մինչդեռ կիսաինքնավար քրդական շրջանի նախագահը և տարածաշրջանային վարչապետը ընտրվում են Քրդստանի դեմոկրատական կուսակցության (ՔԴԿ) անդամներից։
Սակայն այս անգամ ՔԴԿ-ն առաջադրել է իր սեփական թեկնածուն Իրաքի նախագահի պաշտոնում՝ Իրաքի արտաքին գործերի նախարար Ֆուադ Հուսեյնին։ Ընտրություններից հետո նախագահը 15 օր կունենա վարչապետ նշանակելու համար, որը, ենթադրաբար, կլինի նախկին վարչապետ Նուրի ալ-Մալիքին։
Շաբաթ օրը շիական կուսակցությունների դաշինք կազմող Համակարգող խորհուրդը հավանություն տվեց ալ-Մալիքիի թեկնածությանը։
Սակայն նրա առաջադրումը, կարծես, մտահոգություն է առաջացրել Վաշինգտոնում։ 75-ամյա, խորաթափանց քաղաքական գործիչը միակ Իրաքի վարչապետն է, որը 2003 թվականին ԱՄՆ-ի գլխավորությամբ Իրաք ներխուժումից ի վեր երկու ժամկետ (2006-2014) զբաղեցրել է պաշտոնը։
Իրանին մոտ համարվող ալ-Մալիքին 2014 թվականին լքեց իշխանությունը Վաշինգտոնի ուժեղ ճնշման տակ։
