Եթե մարդը բարեգործությունը ցուցադրում է հասարակությանը, երկնքում վարձ կունենա՞ արդյոք

– Եթե դա արվել է մարդկանց ցուցադրելու և ծափահարություններ կորզելու համար, ուրեմն բարեգործություն չէ, կեղծիք է: Նվիրումով, ի սրտե կատարվածը բերկրալի է և կարիք չունի ծափահարությունների: Եթե մեկը ցանկանում է երկնքի արքայությանը բաժնեկից լինել, հավիտենական կյանք ունենալ, ուրեմն պիտի որդեգրի իր գործելակերպի հիմքը՝ բխման ակունք ունենալով սերը: Սերն է բարի գործերի մղիչը և անմահության ակունքը: Եվ եթե բարի գործը հասարակության գովասանքի է արժանանում՝ առանց բարեգործի ցանկության, ապա նա իր պսակից չի զրկվելու:

Օրհնությամբ՝ Տ. Նավասարդ արքեպիսկոպոս Կճոյան
qahana.am