«Ես իմ աշակերտների առաջ սխալվելու հնարավորություն չունեմ»

«Ես իմ աշակերտների առաջ սխալվելու հնարավորություն չունեմ»

Հարցազրույց դերասան, ռեժիսոր Աբել Աբելյանի հետ

- Ինչո՞ւ ստեղծեցիր հեռուստահաղորդավարների դպրոց-ստուդիան:

– Այդ միտքն ինձ մոտ ծագեց 5 տարի առաջ: Հեռուստատեսությունն, իհարկե, ունի թե՛ լավ լրագրողներ, թե՛ լավ հաղորդավարներ: Մենք մեր աշակերտներին չենք սովորեցնում լրագրություն, քանի որ 7 ամիս տևող դասընթացների արդյունքում որակյալ լրագրողներ դժվար է ստանալ: Մենք սովորեցնում ենք լրատվական հիմունքներ, մենք հաղորդավարներին տալիս ենք գիտելիքի բազա: Այդ ամենի հետ մեկտեղ, մենք հասկանում ենք, որ այս ոլորտի մասնագետն աճում և զարգանում է շարժման, պրակտիկայի, աշխատանքի մեջ: Մենք մեր առաջ գերխնդիրներ չենք դրել, մենք մեր առաջ դրել ենք մինիմալ խնդիրներ և մեծ աշխատանքների միջոցով փորձում ենք հասնել մաքսիմումի: Փառք Աստծո, գրեթե բոլոր հեռուստաընկերություններում կան մեր ժպտերես երեխաները, ովքեր առանձնանում են իրենց գիտելիքներով:

- Դուք նաև դերասանական դպրոց եք բացել, այդ գաղափարն ո՞ւմն է եղել: Ունենք Թատերական ինստիտուտը, որը զբաղվում է այդ հարցով, ինչո՞ւ որոշեցիք դուք ևս կրթել դերասաններ:

- Ես մասնագիտությամբ դերասան, ռեժիսոր եմ: Դա իմ աշխարհն էր, իմ բնագավառը, ես այն սիրում եմ : Մի օր ինձ մոտ մի խնդիր ծագեց. ինչո՞ւ չստեղծել մի համակարգ, որ կիրականացներ իմ բոլոր երազանքները: Ես երազում էի ձի քշել սովորել, զենքի տիրապետել, ինչո՞ւ չէ` նաև սուսերամարտին կամ կասկադյորական արվեստին տիրապետել: Այդ բոլորը դերասանին անհրաժեշտ են: Դերասանը պետք է գիտակցի, որ ցանկացած ասպարեզում պետք է լուծում գտնի, կարողանա ստեղծված խնդրի տակից պատվով դուրս գալ: Իմ երազանքներն ինձ հնարավորություն տվեցին դասընթացների համար կազմել 9 առարկայից բաղկացած դասացուցակ: Համոզված եմ, որ բոլոր առարկաներն էլ պետք են դերասաններին, բնականաբար, կարևորությունը տրվում է դերասանի վարպետությանն ու խոսքի տեխնիկային: Դրանք մասնագիտական առարկաներ են, իսկ մնացածը բաշխվում է ըստ ժամանակացույցի: Հիմա ցանկանում ենք մեքենա ձեռք բերել, որպեսզի մեր երեխաները սովորեն նաև մեքենա վարել: Մի խոսքով, այն բոլոր երազանքները, որ ես ժամանակին ունեի, և այդպես էլ ուսումնառության ընթացքում իրականություն չդարձան, հիմա փորձում եմ իրականացնել:

- Ունե՞ս աշակերտներ, որոնց համար կարող ես ասել, որ մասնագետներ են, կարող են շատ լավ խաղալ:

- Անուններ չեմ ցանկանա տալ: Մեր մասնագիտության մեջ մտավոր կարողությունները գտնվում են առաջին և երկրորդ պլանում: Իհարկե, ի վերուստ տրված դերասանական շնորհքն ու քրտնաջան աշխատանքն է, որ հաջողություն է ապահովում: Հետո միանգամից գալիս են մտավոր կարողություններն ու այդ նույն նժարին՝ նաև բախտը: Լինում են նաև դեպքեր, երբ ամենատաղանդավոր, շնորհալի երեխաները մնում են կադրից դուրս, կոտրվում են և հաճախ չեն շարունակում իրենց մասնագիտությունը:

- Ձեր ստուդիայի սաներից ինչպե՞ս են ընտրում դերասանների` սերիալների կամ ֆիլմերի համար:

– Մենք ունենք դերասանական բազա, համագործակցում ենք բազմաթիվ ստուդիաների հետ, տրամադրում ենք մեր երեխաների տվյալները, և, եթե ինչ-որ սերիալ կամ ֆիլմ է նկարահանվում, զանգահարում են մեզ և ավելի մանրամասն տեղեկություն են խնդրում իրենց դուր եկած կադրի մասին: Ես միշտ խնդրում եմ, որ նկարով չնայեն: Ես տրամադրում եմ անհրաժեշտ տեղեկությունն, ու արդեն դերասանը գնում է փորձնական նկարահանումների, եթե ամեն բան լավ է ստացվում, սկսում է իր աշխատանքը:

- Ձեր ստուդիաներից հետո բացվեցին նորերը: Մրցակցություն կա՞ ձեր մեջ:

– Ես անկեղծ եմ ասում, ես իրենց ոչ մեկին չեմ համարում մրցակից: Կցանկանամ, որ մենք մեր աշխատանքում մեկս մյուսին որպես մրցակից չդիտարկենք, քանի որ անում ենք շատ լավ գործ: Մեկս՝ մի քիչ ուժեղ, մեկս՝ մի քիչ թույլ, բայց այսօր այդ բոլոր կազմակերպություններում, դպրոց-ստուդիաներում աշխատում են իրենց գործին տիրապետող ներկայիս մասնագետները: Այսպես թե այնպես, բոլորը պատրաստում են կադրեր: Տալիս ենք ընտրության հնարավորություն: Մի ժամանակ կային հաղորդավարներ, ովքեր հանդիսատեսի նյարդերի հաշվին՝ կադրում խոսել, իրենց դրսևորել էին սովորում: Հիմա կան այս տեսակ ստուդիաներ, որոնք սովորեցնում են: Եթե որևէ մեկն իր գործն անի ինձանից լավ, ես մենակ կուրախանամ և կմտածեմ իմ բացթողումները շտկելու մասին:

- Նախկինում քեզ կարելի էր տեսնել սերիալներում` դերասանի կարգավիճակում, հիմա չես խաղում, ինչո՞ւ:

– Նախ` ժամանակը չի հերիքում: Սերիալը, ժամանակատարության առումով, լուրջ մեխանիզմ է, հնարավոր է, որ չտեղավորվես այդ ժամանակացույցում: Շատ ու շատ բաներ դու զոհաբերում ես ուղղակի հանուն սերիալի: Բացի դա էլ, հաճախ, ինչ-ինչ պատճառներով՝ դու ստիպված ես լինում կադրում լինել և անկախ քո ցանկությունից՝ անել բաներ, որոնք նախորդ օրը քո աշակերտներին արգելել ես անել: Հիմա էլ կան առաջարկներ, որոնց շուրջ ես դեռ մտածում եմ: Իրականում այդ ոլորտը բավական ծանր ոլորտ է: Օրեր էին լինում, երբ նկարահանումները տևում էին 48 ժամ և կանգնեցվում էին այն ժամանակ, երբ ես անկախ ինձանից՝ քնում էի: Այդ տեմպով հիմա չեմ կարող աշխատել:

- Դու քո աշակերտներին ի՞նչ առարկա ես դասավանդում:

- Ես դասավանդում եմ դերասանի վարպետություն: Լեկցիա չեմ թելադրում, չկա մի բան, որ ես թելադրեմ, և իրենք գրեն: Ես այդ մեթոդիկայի վրա մոտավորապես 2-3 տարի աշխատել եմ: Ամբողջ աշխարհից հավաքել եմ լավագույն դպրոցների լավագույն ուսումնական փորձերը: Դրա հիմքում եմ կառուցել իմ աշխատանքային պլանը: Այդ ամենն արվում է պրակտիկ աշխատանքի տեսքով: Մենք շատ լուրջ աշխատանք ենք տանում երեխաների հետ, որովհետև թղթի վրա գրված տառերը կերպարի փոխարինելը լուրջ խնդիր է: Քանդակագործի աշխատանքից ավելի բարդ աշխատանք է պահանջվում դերասանից: Դու պետք է ամբողջ մարմնով զգաս դա, զգալը դեռ քիչ է, պետք է կարողանաս զգացածդ ճիշտ վերարտադրել: Ես չեմ կարող ասել, որ դերասանը կատարելության կարող է հասնել որևէ դերի ժամանակ: Ո՛չ, մեր մասնագիտությունն այն մասնագիտությունն է, որտեղ 5X5-ը չի կարող լինել 25: Այն ամեն ինչ կարող է լինել, բացի 25-ից:

- Ինչպե՞ս եք սովորեցնում երեխաներին իրենց մարմինը կառավարել:

– Դրանով զբաղվում է պարի դասատուն: Մարմնի լեզվին, ժեստերին մենք մեծ ուշադրություն ենք դարձնում, քանի որ հաճախ` չտեսնելով մեր մարմինը, մենք չենք կարողանում պատկերացնել, թե որ պարագայում մեր մարմինն ինչ արձագանք է տալիս: Դրա պատճառով հնարավոր է` դերասանը հանդիսատեսի վրա սխալ տպավորություն թողնի: Դա գալիս է անձի սեփական մարմինը չճանաչելուց:

- Հիմա որևէ սերիալում աշխատելու առաջարկ ունե՞ս:

– Դեռ աշխատանքի առաջարկները մերժում եմ նրա համար, որ չգիտեմ` մոնտաժից հետո ի՞նչ կստացվի: Ֆիլմն այնպիսի արտադրանք է, որ չգիտես՝ վերջնական տարբերակում դու ի՞նչ կստանաս: Թվում է` նկարահանումները շատ լավ են ստացվել, դու լավ ես խաղացել, ամեն բան լավ էր, բայց ֆիլմի լավ կամ վատ լինելը վերջում` կախված է մոնտաժողից: Եթե լավ առաջարկ լինի, որը լինի կոնկրետ և ավարտուն, միգուցե համաձայնվեմ: Կապրենք` կտեսնենք: Անկեղծ ասած, ես պատասխանատու եմ իմ աշակերտների առաջ և սխալվելու հնարավորություն չունեմ:

 

 

Լրահոս
Գովազդ
Գովազդ
Ամենաընթերցված
ՕրվաՇաբաթվաԱմսվա
2015-03-03
Hermine Stepanyan10
«Սուրճ խմելու հարցում գերազանցում ենք Բալզակին»
«Ամեն առավոտ, երբ դեռ քնած են ոչ միայն մարդիկ, այլև քաղաքը, մենք արդեն հայտնվում ենք Նորքի բարձունքում։ Երևի սխալված չեմ լինի, եթե ասեմ, որ մեր աշխատակիցներից յուրաքանչյուրին շատ մեծ էներգիա է հաղորդում մեր մայրաքաղաքը։ Հետո սկսվում է պատրաստվելու գործընթացը»։